Imam Hussein (a) in het kort

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle

Imam Hussein (a)

De Imam was een zeer geliefde kleinzoon van de Profeet Mohammed (s). Zodra hij hoorde van de geboorte van zijn kleinzoon rende hij naar het huis van Fatima (a) en riep meteen: “breng mijn zoon naar mij!”. Asma kwam met Imam Hussein (a) naar de profeet, hij kuste hem, bedekte hem met een witte doek en las de adhan, het gebedsoproep, in zijn rechteroor en de iqama, vervolg van het gebedsoproep, in zijn linker. Vol blijdschap was de Profeet, maar ook verdriet had hij. Hij wist wat er met deze Heilige Imam zou gebeuren in Karbala en kon zijn tranen niet bedwingen.

Imam Hussein (a) heeft een belangrijke positie in de Islam die slechts enkelen, de Imams, zouden kunnen bereiken.

Imam Hussein (a) werd door de Profeet meegenomen in de “mubahala”. Mubahala is wanneer personen die een mening hebben en geloven dat dit de waarheid is, terwijl zij de ander niet kunnen overtuigen. Zij bidden dan tot Allah (swt) om een vloek uit te brengen over degenen die liegt, of de onjuiste mening heeft. Bij dit gebeuren worden de beste mensen van het land uitgekozen deze mubahala te doen.

Dit voorval werd beschreven door Allah (swt) in Al-Imraan, vers 61:

"Zou men nu met u over hem redetwisten, nadat de kennis tot u gekomen is, zeg dan: "Kom, laat ons onze kinderen en uw kinderen en onze vrouwen en uw vrouwen en ons volk en uw volk roepen; laat ons daarna vurig bidden en de vloek van God roepen over degenen, die liegen."

Onze kinderen in deze vers is een verwijzing naar de Imams Hassan (a) en Hussein (a). Bovendien is Imam Hussein (a) een van de vijf die onder de deken van Profeet (s) zaten en Allah (swt) zijn zegeningen heeft gegeven. Zij werden allen onfeilbaar en heilig gemaakt. Dit is bekend in de Hadith Kisaa.

Ook heeft de Profeet duidelijk gemaakt aan de hele wereld dat Imam Hussein (a) een Imam is die gehoord en gehoorzaamd moest worden:

“Hassan en Hussein zijn Imams, in vrede en in strijd”. Dit is duidelijk dat wanneer de Imams kiezen ten strijde te gaan, iedereen met hen moet strijden, en als zij kiezen om niet ten strijde te gaan iedereen dit dient te gehoorzamen.

“Moge Allah liefhebben wie Hussein (a) lief heeft” is een andere uitspraak van de Profeet om duidelijk te maken aan de hele wereld, en de moslims in het bijzonder, hoe belangrijk Imam Hussein (a) is voor de gehele wereld.

 

Imam Hussein en Gabriel

De Profeet hield zo veel van Imam Hussein (a) dat het huilen van de Imam de Profeet verdriet deed. Zo kwam hij op een dag langs het huis van Fatima (a) en hoorde Imam Hussein (a) huilen, hij kwam binnen en zei tegen Fatima (a): “ O Fatima, weet jij niet dat het huilen van mijn zoon mij pijn doet?”.

Fatima (a) was een huisvrouw als geen ander, zij had geen hulp thuis en zij moest zeer veel tijd en moeite besteden in het huishouden en het opvoeden van de kinderen.

Op een dag hoorden de mensen Imam Hussein (a) huilen zonder te stoppen. Fatima (a) was bezig met andere dingen en vroeg Allah (swt) om hulp. Zij werd zo moe dat zij op haar plaats in slaap viel. Maar ook op dat moment bewoog de wieg van Imam Hussein (a), zodat hij stopte met huilen. Imam Ali (a) kwam binnen en zag de wieg bewegen, zonder dat er iemand bij stond. Hij vertelde dit aan de Profeet (s), waarop de Profeet antwoordde: “Het de heilige geest Gabriel die de wieg van mijn zoon bewoog”. Het is Gabriel die de wieg van deze geweldige Imam bewoog, nogmaals een bewijs van zijn grootheid.

Imam Hussein (a) en Islam

Het is de Profeet (s) die zei: “ Hussein is van mij, en ik ben van Hussein”. Dat Imam Hussein (a) van de Profeet is, dat is duidelijk. Maar dat de Profeet van Imam Hussein (a) is, is vreemd. Maar niet als je bedenkt dat Imam Hussein (a) de redder is van Islam.

Het is niet voor niets dat de Profeet deze uitspraken doet over de Imam. Deze imam heeft een bijzondere waarde aan de Islam gegeven, sterker nog: deze imam is de reden dat de Islam nog bestaat.

De Imam besloot om met zijn familie te reizen naar Kufa, om tegen de onrechtvaardige leider van dat moment, Yazeed, op te komen. Hij was de leider van de moslims die openlijk wijn dronk, die openlijk alles deed wat Haram was en veel verbood van de halal van Allah (swt). Hij was het die de Islam ontkende toen hij zei: “ Er is geen bericht gekomen en geen engel is neergezonden!”. Hij doelde hiermee op de Islam als bericht en Gabriel als de engel naar de Profeet.

De Imam wist wat er gebeuren zal in Karbala, hij wist dat er een tragedie zou komen, maar hij besloot toch om te gaan. In Karbala was er een strijd van 73 tegen honderdduizenden strijders. Een ongelijke strijd waarin rechtvaardigheid in de minderheid stond.

Op een brute en ongekend gewelddadige wijze werd de kleinzoon van de Profeet, samen met zijn familie vermoord. Maar wie was de winnaar van deze strijd? Het was de Islam, het was Imam Hussein (a).

In tegenstelling tot wat Yazeed had gepland keerden de moslims tegen hem. Hij werd gezien als de moordenaar van de kleinzoon van de profeet, als de moordenaar van rechtvaardigheid. En zo keerden de moslims zich naar Imam Ali al-Sajjad (a), de zoon van Imam Hussein)) en naar Zainab (a). Zo kon de Islam weer terugkomen naar de waarheid, naar de leer van de Profeet en zijn Ahlalbait. Zo bleef de Islam behouden, en kon de onrechtvaardigheid niet zijn gang gaan in de Islam. Daarom is de Profeet van Imam Hussein (a): de Profeet leefde voor en van de Islam, en het is Imam Hussein (a) die zorgde dat de Islam bleef bestaan, en dus dat onze Profeet bleef bestaan!

Het is een plicht aan ons om Imam Hussein (a) lief te hebben en hem te koesteren, en vooral van zijn lessen te leren.

Ik noem hier een paar: Vrijgevigheid, goede manieren, geduld...

Vrijgevigheid

Op een dag kwam de Imam zijn tuin binnen en zag de tuinder zitten. De Imam wilde zien wat de tuinder zou doen en ging zitten zodat hij niet werd gezien. De tuinder at een brood en gaf daarvan de helft aan een hond die de tuin bewaakte. Daarna bad hij tot Allah (swt) om zijn heer (de Imam) te zegenen. De Imam riep hem, waarop de tuinder zich verontschuldigde dat hij niet aan het werk was. De Imam vroeg hem waarom hij de hond de helft van zijn brood at. De tuinder antwoordde: ” Hij heeft honger en keek mij zo aan, dat ik het niet kon uitstaan om ook hem te voeden. Bovendien beschermt hij uw tuin en ik tuinier, dus kreeg hij de helft van mijn eten”. De Imam was zo verheugd dat hij hem zijn vrijheid gunde en de gehele tuin aan hem schonk.

In deze tijd zijn vele miljoenen mensen die honger lijden, zijn er velen die hulp nodig hebben, zijn er velen die minder hebben dan wij. De Islam leert ons om vrijgevig te zijn, om anderen te helpen en zo haat, armoede en oorlog te verbannen uit de wereld.

Goede manieren

De Imam was zoals de Profeet bekend om zijn goede manieren. Zo kwam een van zijn werksters binnen en groette hem met een bos bloemen. Hij antwoordde haar met een begroeting en zei: "Jij bent vrij (je mag gaan en doen wat jij wil, je bent geen werkster meer van mij)". De vrouw was verheugd, dankte hem en liep weg.

Een van zijn metgezellen vroeg hem hoe het kan dat zij hem een bloem aanbiedt en hij aan haar de vrijheid geeft. Hij antwoordde: "Allah heeft ons dit geleerd" . In de koran: "En wanneer gij met een groet wordt begroet, groet dan terug met een betere groet, of geeft deze althans terug. Voorzeker, God houdt rekening met alle dingen". (Al-nisaa 86)

Broeders en zusters het is aan ons om de goede manieren te hebben en deze bij iedereen toe te passen. Dit is hoe de Islam ons heeft opgevoed, en hoe onze Imams ons willen hebben. Aardig, vriendelijk, behulpzaam. We moeten bij onszelf nagaan hoe wij omgaan met onze medemensen, vrienden, familie en vooral ouders!

Geduld

Er is geen groter geduld dan de geduld van Imam Hussein (a) en zijn familie! Vooral hier in deze landen hebben we dat nodig. Hoe vaak komen we situaties tegen waar we niet “kunnen”  bidden, waar we uit moeten kijken dat mensen ons niet zien etc. Bidden is verplicht en je kan altijd bidden! Het gaat erom wat we meer waarde geven, is dat ons imago bij mensen, of is dat de wil van Allah (swt). Ik ga wel mee met vrienden naar feesten, je weet toch ik moet wel integreren, ik ga niet drinken of dansen. Etc. Allemaal vormen van beproeving en daar moeten we op voorbereid zijn, om het doel te bereiken.

En zolang wij het geduld kunnen opbrengen broeders en zusters, zal Allah (swt) ons helpen alle moeilijkheden door te komen: “Allah is met hen die geduldig zijn!”

En als we kijken naar Karbala dan zien we de grootste voorbeelden van Sabr. Want de vechters die een voor een letterlijk de dood in liepen, alleen om Allah’s (swt) woord hoog te houden, waren trots en zelfverzekerd. Je ziet de drang naar jenna (paradijs) in hun gezichten beschrijft een van de historici. Dat is pas Sabr (geduld)! Ze waren bereid om zo standvastig te zijn in de weg van Allah (swt) dat het zelfs hun leven kostte!

De Imam zag zijn zoons en broers een voor een vermoord worden, maar hij bleef vastberaden in zijn weg voor Allah (swt). Hij besloot om altijd de weg van Allah (swt) te kiezen.

Wie nu broeders en zusters het graf van Imam Hussein (a) bezoekt zal die bezoek nooit vergeten. Het is een ongelooflijke scène als je ziet hoe deze duizenden mensen geld en moeite geven om het graf van deze geweldige Imam te bezoeken. Vrouwen en mannen die huilend voor de deur staan, tientallen kilometers lopend afleggen en rouwrituelen houden. Het is ongelooflijk om te zien hoe de imam zo in de geweten van deze mensen speelt.

Vrede zij met u o Imam Hussein (a), Vrede zij met u O redder van Islam, Vrede zij met u O martelaar der martelaren.

Geschreven door: Waiel 

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen