De standvastigheid en de verdraagzaamheid van imam al-Hassan (as)

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle

Op een dag reed de imam (a) op zijn paard. Onderweg kwam hij één van de bondgenoten van ‘Muawiyah’ tegen. Toen die man de  imam (a) herkende, begon hij zich met respectloze woorden uit te drukken tegenover de imam (a). Imam al-Hassan (a) stopte, luisterde naar hem en zei toen het volgende: "Ik denk dat je een reiziger en vreemdeling bent. Je bent uitgelokt door de vijanden over ons en hun valse woorden over ons hebben je cynisch en pessimistisch gemaakt over ons. Als je een behoefte hebt, kan ik die behoefte vervullen.  Als je honger hebt, zal ik je eten geven. Als je kleding nodig hebt, zal ik je kleren geven. Als je geen slaapplaats hebt om te verblijven, dan zal ik je meenemen naar mijn huis, gastvrijheid verlenen en je goed behandelen.

Toen de respectloze persoon de woorden van de imam (a) hoorde, schaamde hij zich en toonde hij berouw. Hij was zo overstuur en onrustig over wat hij had gedaan, dat hij begon te huilen. Hij verontschuldigde zich direct. Hij zei: “De woorden van jouw vijanden hadden mij geraakt. Vòòr deze gebeurtenis waren jij en je vader de grootste vijanden van mij onder alle mensen. Maar nu ik deze hoffelijkheid van je heb gezien, ben je de meest respectvolle ,en meest genadige mens voor mij onder alle mensen. Ik werd mij ervan bewust dat je van een familie bent die het vermogen heeft om de erfgenamen te zijn van de profeet Mohammed (sa). Zolang ik leef, zal ik een vriend en toegewijde van je zijn en je rechten verdedigen.” En hij deed wat hij had gezegd. 

Reflecterend op dit verhaal leer ik van beide karakters. Allereerst van de man die de imam (a) aanviel. 

1.    Oordeel niet over iemand of een gebeurtenis totdat je deze persoon of situatie met eigen ogen van dichtbij hebt meegemaakt of gezien.  Misschien klopt het niet wat anderen over deze persoon of gebeurtenis zeggen. Misschien is de waarheid vervaag. Misschien heeft een ander jou iets vertelt wat uitsluitend in zijn/haar eigen beleving zo is geweest. 

2.    Val nooit iemand zomaar aan. Je zet je eigen karakter op het spel wanneer je dit doet. Wat als jouw aanname niet klopt? Dan heb je jezelf en jouw reputatie onnodig op het spel gezet.

Ten tweede heb ik ook geleerd van de woorden van de imam (a).

 

1.    Als iemand mij aanvalt, doet deze persoon dit vanuit een emotie waar hij of zij geen volledige controle over heeft. Dat betekent dat ik mijn eigen rust hierdoor niet dien te verliezen en mijzelf moet beheersen.  Ik zal de tegenpartij de ruimte geven en luisteren naar zijn of haar woorden. Zodra hij of zij klaar is met spreken, zal ik mijn kant van het verhaal delen. Zo zal ik beter begrijpen waar de frustratie ligt en kan ik beter handelen.  

2.    Als iemand mij met een respectloze taal aanvalt en dus zijn eigen karakter verlaagt, hoor ik dat niet te doen. Ik blijf standvastig in mijn morele principes en dat houdt in dat we met respect omgaan met elkaar.

Na het lezen van het verhaal vroeg ik me af: kan ik dit? Zou ik ook in een soortgelijke situatie rustig en kalm reageren? En dan ook nog eens met zoveel respect en gastvrijheid? Of zou ik altijd iets op mijn hart hebben tegen die persoon? Toen las ik een vers uit de Koran in hoofdstuk Fussilat vers 34 waarin Allah het volgende zegt: “Goed en kwaad zullen niet gelijk gesteld worden. Vergeld het kwade met goed, en ziet: de man, die uw vijand was, zal uw beschermer en warmste vriend worden.”

Beantwoord het slechte met het goede. Iedereen kan het goede beantwoorden met goedheid maar de kunst is om met het goede te reageren ook als je met het slechte wordt benaderd.

Afdrukken

Je moet je registeren om een opmerking te komen plaatsen. Dit kan simpel via de login knop rechtsboven in het menu.