Onfeilbaarheid van de profeten

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle

Introductie

De inhoud van dit artikel bespreekt of het mogelijk is dat Profeten en boodschappers van Allah (swt) onfeilbaar kunnen zijn. In deel 1 zullen we het onderwerp vanuit de sunnitische invalshoek belichten en vervolgens de visie van de sjiitische leerweg met behulp van verzen uit de heilige Koran.

Is het mogelijk dat een mens vrij van zonden kan zijn? Is het realistisch om te geloven dat Allah (swt), de Schepper en de Onderhouder van het Universum, een zondig mens zal sturen om de mensheid te leiden? En hoe zit het met de Koran; welke informatie en bewijzen zijn er die dit onderwerp bespreken? Deze en nog vele andere vragen zal dit artikel beantwoorden.

De Twaalver sjiieten beweren geen enkel mens, noch een Profeet noch een boodschapper noch een Imam als Goddelijk te zijn. Sjiieten aanbidden geen menselijke wezens, noch proberen sjiieten iets dergelijks te bewijzen. Het perfecte bestaan van Allah (swt) is binnen de sjiitische theologie of filosofie niet in gevaar! Alle negatieve zaken die men over deze leerweg hoort, is pure propaganda met politieke motieven. Allah is de Verhevene boven alle krassen van waardigheid en rechtvaardigheid. Wij zien Allah (swt) als de Rechtvaardige Schepper, die Zijn creaties geen onrecht doet. Allah (swt) is ondeelbaar, en Hij staat Zijn Soevereiniteit en Verhevenheid niet aan iedereen af. Het is voor niemand toegestaan zich met Zijn Goddelijke wil te bemoeien, met uitzondering van Zijn toestemming. Dit is de geloofsbelijdenis van de sjiitische leerweg! En al het negatieve dat aan deze leerweg is toegekend, is onzin.

Onfeilbaarheid binnen de Sunnitische leerweg

De sunnitische geleerden zijn, betreft het concept van onfeilbaarheid, het niet geheel eens met de visie van de sjiitische geleerden. Sommige sunni geleerden beweren dat de Profeet (s) alleen zondeloos of onfeilbaar is met betrekking tot de levering van de boodschap van Allah (swt). En betreft alle zaken die hierbuiten vallen, zien zij de Profeet (s) net zoals ieder ander mens waarin de Profeet (s) in staat is fouten te maken of zonden te plegen. Deze groeperingen baseren hun mening op de overleveringen uit hun eigen boeken waarin bijv. vermeld staat dat de Profeet (s) in slaap viel en de gebedstijden vergat of de rituele wassing (wudhu) voor het gebed vergat te verrichten.[1] Ook beweren zij dat de Profeet (s) werd beïnvloed door een magische spreuk die ernstige episodes van hallucinatie bij de Profeet (s) veroorzaakte. [2]

Dit zijn slechts een paar van de gruwelijke handelingen die de geleerden toekennen aan de genade van de mensheid, de Boodschapper van Allah (swt); onze heilige Profeet (s). Een belangrijke opmerking hierbij is, dat de sjiitische leerweg deze overleveringen niet als authentiek ziet, noch ziet de sjiitische leerweg deze overleveringen als waarheid. Nogmaals, deze overleveringen zijn door de Ummayad in hun boeken toegevoegd om onder andere de eigen corruptie en brutaliteit te rechtvaardigen. Door middel van dit soort overleveringen kan aan Uthman, Mu’awiyah, Yazid of Amir ibn al-Aas geen schuld voor hun zonden worden gegeven. Het is in hun voordeel om de Profeet (s) als een slecht voorbeeld af te schilderen.

De huidige toestand van de gemeenschap (ummah) is niet veroorzaakt, doordat sommigen van de moslims niet bidden of vasten. De huidige toestand is er, omdat sommige mensen de ware religie hebben veranderd en verminkt om eigen lusten te bevredigen. We zondigen, dus dan zeggen we: ‘De Profeet was zelf ook een zondaar!’. Maar gezuiverd zijn de Profeten en Boodschappers van Allah (swt) van een zondige natuur! Bij Allah (swt), het is een belediging voor Allah (swt) om zoiets dergelijks over Zijn Profeten en Boodschappers te zeggen. Wanneer we beweren dat Allah (swt) zondige mensen zendt, dan beweren we dat Allah (swt) zondes goedkeurt. Of waarom zou Allah (swt) een zondig mens sturen en aan de andere kant mensen verbieden om zonden te plegen? Wat voor verwrongen logica is dit? Verheven is Allah (swt) van een dergelijke belediging!

Onfeilbaarheid volgens de sjiitische leerweg

Aan de andere kant stelt de sjiitische leerweg dat alle profeten en boodschappers van Allah (swt), zonder uitzondering, zondeloos en onfeilbaar zijn. Zelfs voordat zij profeten en boodschappers werden. Een voorbeeld hiervan is dat ook al werd de Profeet Mohammad (s) op zijn veertigste levensjaar de boodschapper van Allah (swt); zelfs in de eerste veertig jaar van zijn leven was hij zondeloos en onfeilbaar. Een bewering die ook de geschiedenis getuigt. Het is inderdaad frustrerend om te bedenken dat een mens vrij van zonden kan zijn. Dus laten we eerst het concept van onfeilbaarheid bespreken.

Concept van Onfeilbaarheid

Volgens de geleerde Muhammad Jawad Mughniyah (ra) in zijn boek ‘al-Islam Wa al-‘Aql – Islam en beredenering’, is het concept van onfeilbaarheid (Ismah) vaak verkeerd begrepen. Wat we bedoelen met het concept van onfeilbaarheid is dat een Profeet, dankzij zijn profeetschap, een pure ziel heeft.

“….want het menselijke, ik' spoort tot het kwade aan, uitgezonderd dat waarover mijn Heer barmhartigheid betoont. Voorzeker, mijn Heer is Vergevensgezind, Genadevol." (12:53)

Het is duidelijk dat Allah (swt) (door het gebruik van de term uitgezonderd) uitzonderingen bepaalt die de menselijke ziel ervan weerhoudt om zonden te plegen. Binnen de sjiitische filosofie is de ziel (nafs) gehecht aan de relatie van controle en toezicht. Daarom kan de ziel zich tot het kwaad toe zetten, maar het individu heeft de vrijheid en het gezag om het kwade te weigeren. Als het individu het kwade accepteert, dan wordt hij verantwoordelijk gesteld voor het kwade dat hij heeft verricht. Dit is een zeer eenvoudige uitleg, maar het dient het doel.

Nu behoren de Profeten en de Boodschappers tot diegenen die Allah (swt) heeft uitgezonderd. Dat wil zeggen dat er iets in de ziel van deze deugdzame mensen aanwezig is, die het aanzetten tot het kwaad uitsluit en zodanig dat ze deze nooit zullen begaan. Hun deugd heeft zo’n hoge status dat ze zelfs nooit meer aan het plegen van een zonde denken. Het is niet zo dat als een Profeet of een Boodschapper een zonde wil begaan dit niet kan. Zoals eerder gezegd, is het de genade (zoals in bovenstaande vers) die Allah (swt) aan hem heeft geschonken en die hem belet de zonde te begaan. Zodanig is hij zondeloos en onfeilbaar; ook al hebben ze de volledige mogelijkheid om een zonde te begaan.

Toen Satan weigerde te knielen voor Adam werd hij verdreven en werd hij een vervloekte. De Koran zegt dat Satan hierop zei:

15:39 Hij antwoordde: "Mijn Heer, daar Gij mij verloren hebt geacht, zal ik voor hen (de dingen) op aarde schoonschijnend maken en hen allen doen dwalen."

15:40 "Met uitzondering van Uw oprechte dienaren onder hen."

15:41 God zeide: "Dit is een pad, rechtstreeks tot Mij."

15:42 "Gij zult over Mijn dienaren zeker geen macht hebben, met uitzondering van de dwalenden die u volgen."

15:43 "En de hel is zeker de beloofde plaats voor hen allen."

Het is uit het voorgaande gesprek duidelijk dat Allah (swt) beloofd heeft dat Satan geen toegang tot Zijn oprechte dienaren heeft, en dat alleen de onoprechte gelovigen de Satan volgen. Dus de oprechte dienaren van Allah behoren niet tot deze onoprechte gelovigen noch zullen zij tot het kwade worden verleid.  Ook heeft Allah (swt) bevestigd dat het pad van Zijn oprechte dienaren een pad is dat rechtstreeks naar Hem leidt. Al deze feiten bewijzen dat de oprechte dienaren van Allah (swt) nooit in de val van de Satan zullen terechtkomen; als gevolg van de genade van Allah (swt) zijn zij onfeilbaar. Een opmerking hier is dat in de bovenstaande verzen geen sprake is van ‘profeet’ of ‘boodschapper’. Met andere woorden, de perfect toegewijde dienaren die onfeilbaar zijn, zijn niet per se profeten of boodschappers. De kwestie van de onfeilbaarheid van de Imams zal echter in een apart artikel besproken worden.

De Koran en de Profeten

Om dit onderwerp te begrijpen, zal het helpen een kijkje te nemen in het belang van het gebod om de boodschapper van Allah (swt) te gehoorzamen; om te zien hoe allesomvattend en doordringend dit gebod is en hoe groot het gezag van de Boodschapper van Allah (swt is).

Allah (swt) zegt in de Koran:

Wij zenden geen boodschapper of hij moet worden gehoorzaamd volgens Allah's gebod. (4:64)

De Profeet of de boodschapper van Allah (swt) moet worden gehoorzaamd en gevolgd worden. Er wordt niet verwacht dat eerst iedere handeling van de Profeet (s) gecontroleerd moet worden, zodat de mens vervolgens zelf bepaalt wat hij wel of niet gehoorzaamt! Er is geen manier om zijn handelingen te controleren, omdat de Profeet (s) zelf ons alle regels en goddelijke wetten in de vorm van de Schrift en zijn tradities (uitspraken/handelingen) gaf. Als we achterdochtig worden in de handelingen van de Profeet (s) dan leidt dit tot verdenking van al zijn geboden en wetten, terwijl hij deze al door middel van de ondervraging aan de mensheid heeft overgebracht. Dit toont aan dat de profeten en boodschappers vrij waren van dwaling en zonden. Anders zou Allah (swt) niet zijn mensen hebben bevolen onvoorwaardelijk te gehoorzamen!

Er zijn vele verzen waarin Allah (swt) ons beveelt om de Profeet te gehoorzamen:

O, gij die gelooft, gehoorzaamt Allah en de boodschapper en maakt uw werken niet nutteloos. (47:33)

Allah, de Verhevene zegt:

Wie de boodschapper gehoorzaamt, gehoorzaamt inderdaad Allah en wie zich afkeert - tot hen hebben wij u niet als bewaker gezonden. (4:80)

In bovenstaande verzen evenals vele andere verzen uit de Koran is gehoorzaamheid aan Allah (swt) synoniem aan gehoorzaamheid van de Profeten. Een dergelijke bewering zou onmogelijk zijn geweest als de Profeten niet onfeilbaar (masoom) waren.

Let op de volgende vers:

Wees daarom geduldig volgens het gebod van uw Heer en gehoorzaam niemand die onder hen zondig of ongelovig is. (76:24)

Het plaatje is compleet! De Profeten zijn het die we moeten gehoorzamen en niet de zondaren. De enige conclusie hierin is dat de Profeten geen zondaren waren. In andere woorden; zij waren onfeilbaar en zondeloos.

Wanneer we specifiek naar de Profeet van de Islam kijken, zegt Allah (swt):

En wat de boodschapper u ook moge geven, neemt het en wat Hij u ook verbiedt, onthoudt u daarvan. En vreest Allah, zeker, Allah is streng in het straffen. (59:7)

Dit is nog een andere aanwijzing die duidelijk maakt dat hetgeen de Profeet (s) aanbiedt onvoorwaardelijk en zonder twijfel moet worden geaccepteerd. Dit betekent dat de toestemming of het verbod van de heilige Profeet (s) altijd in overeenstemming was met de wil van Allah (swt) en altijd de voorkeur van Allah (swt) had. Het bewijst dat de heilige Profeet (swt) werd beschermd (masoom). Niemand kan zo zeker over het gebod van een man zijn die niet onfeilbaar is.

Nu, als de Profeet een zondaar was zoals sommigen onterecht beweren; hoe kan Allah (swt) ons bevelen iets van iemand te accepteren die zondigt? Vrees Allah (swt) in uw beredenering. Voor diegenen die beweren dat het bovenstaande vers alleen geldt voor religieuze geboden en dat de Profeet (s) alleen in die kwestie zondeloos is, kan alleen worden gezegd dat deze bewering ongegrond is. Het is een basisregel dat in die tijd er geen uitsluiting, voorwaarde of verbijzondering in combinatie met een tekst uit de Koran is vermeld en dus omvat onfeilbaarheid alle kwesties. Ten tweede, alle onderwerpen waarover de Profeet (s) sprak, hadden te maken met Allah (swt) en Zijn religie. Hoe kan je dan beweren dat Allah (swt) een scheiding maakt? Heeft men dan niet gehoord wat Aisha zei toen haar werd gevraagd over het gedrag van de Profeet (s)? Ze zei: “Zijn leven was de Koran, in het bijzonder de eerste tien verzen van het hoofdstuk al Noor (het Licht)”. Nu als voor de Profeet (s) de Koran letterlijk zijn leven was; hoe kan hij dan nog een zondaar zijn? Dit zou betekenen dat de Koran vol met zondige dingen is! Verheven is Allah (swt) van zulke onthullingen uit Zijn boek!

Er is nog een vers waarin Allah (swt) zegt:

Zeg: "Indien gij Allah liefhebt, volgt mij, Allah zal u liefhebben en uw zonden vergeven. Allah is Vergevensgezind, Genadig." (3:31)

Hier is de liefde van Allah (swt) afhankelijk gesteld aan het opvolgen van de bevelen van de Profeet der Islam. Beide kanten van de liefde zijn hierin opgenomen. Als je van Allah (swt) houdt, zal je de Profeet (s) volgen. En als je de Profeet (s) volgt, zal Allah (swt) van je houden. Laat dit dan niet zien dat de Profeet (s) volledig vrij van zonden was?

Niet alleen de bevelen van de Profeet (s), maar ook al zijn beslissingen werden tegen fouten beschermd. Allah (swt) zei tegen Zijn Profeet (s):

‘Maar neen, bij uw Heer, zij zullen geen gelovigen zijn, voordat zij u (profeet) tot rechter maken over al hun geschillen en in hun hart geen aarzeling vinden aangaande hetgeen gij oordeelt en zij zich geheel en al onderwerpen.’ (4:65)

Wanneer alle beslissingen van de Profeet (s) onvoorwaardelijk moeten worden geaccepteerd, dan zal de Profeet (s) beschermd moeten zijn tegen dwaling in al zijn beslissingen. Naast zijn daden en beslissingen was zelfs geen enkel woord van zijn toespraken zonder het gebod van Allah (swt).

Bij de ster wanneer zij valt,(53:1)

Uw metgezel is noch afgedwaald noch afgeweken, (53:2)

Noch spreekt hij naar eigen begeerte. (53:3)

Het is slechts de Openbaring die wordt nedergezonden. (53:4)

Hij, die grote macht heeft, onderwees hem. (53:5)

De bovenstaande verzen bewijzen niet alleen dat de Profeet (s) vrij van zonden was, maar bevestigen ook dat al zijn toespraken tot de openbaring hoorden (direct of indirect). Deze verzen laten absoluut zien dat de Boodschapper van Allah (swt) vrij was van het spreken uit eigen begeerte! Dit betreft zowel de handelingen van de Profeet (s) als de Koran. Voor diegenen die anders beweren; vergeet dan niet dat overleveringen worden gebruikt in de interpretatie van de Koran en op het gebied van jurisprudentie (fiq), evenals in andere gebieden. Wanneer de overlevering ongeldig is, omdat men dan beweert dat de Profeet (s) een zondaar is (moge Allah swt ons vergeven!), dan interpreteren we de Koran ook als ongeldig!

Voor diegenen die beweren dat de Profeet (s) onfeilbaar is in de levering van de boodschap van Allah (swt), inclusief de overleveringen, dan gaat men akkoord met hetgeen de Shia’s ook geloven! Er is een unanieme overeenstemming dat de Sunna van de Profeet (s) zijn woorden, daden en gedachten en tevredenheid omvat. Nu, omdat de Sunna de reflecties van de handelingen van de Profeet (s) zijn, is hij dus ook zondeloos in al zijn handelingen.

Allah (swt) heeft gezegd:

Hebben Wij uw borst niet voor u verruimd? (94:1)

En uw last niet van u weggenomen? (94:2)

Die uw rug bezwaarde? (94:3)

En uw roem niet verheven? (94:4)

Ik zal geen persoonlijk commentaar op de bovenstaande verzen leveren, maar dit is wat Abdullah Yusuf Ali (een sunnitische vertaler van de Koran) in voetnoten gerelateerd aan dit vers vermeldt:

“(Dit is ook) het gebed van Mozes (die vraagt om de verruiming van de borst). De borst is symbolisch de zetel van kennis en het hoogste gevoel van liefde en genegenheid. De schatkamer waarin pareltjes van de kwaliteiten van het menselijk karakter zijn opgeslagen en die het dichtst bij het bereiken van het Goddelijke zijn. De menselijke natuur van de Profeet (s) was gezuiverd, verruimd en verhoogd, zodat hij de genade van de hele Schepping werd. De aard was zodanig dat het zich zou kunnen veroorloven om de lagere motieven van de gewone mensheid, die gericht waren op schandelijke aanvallen op de Profeet (s), te negeren.

De kracht en de moed zou ook de last van het kwellende werk - die te maken had met het afstand nemen van zonden, het onderwerpen aan het nemen van deze afstand tegen zonden en het beschermen van Allah’s (swt) dienaren tegen onderdrukking- kunnen dragen. Het is inderdaad een zware en kwellende taak voor een man om alleen te vechten tegen zonden. Maar Allah (swt) stuurt Zijn Genade en hulp, en die last wordt verwijderd en omgezet in vreugde en het glorieus dienen van de Ene Ware God. De Profeet (s) zijn deugden, de grootmoedigheid van zijn karakter en zijn liefde voor de mensheid werden in zijn tijd volledig erkend. De naam van de Profeet (s) staat het hoogst bij de heroïsche leiders van de mensheid. Deze uitdrukking is ruimer in betekenis gebruikt voor verschillende Profeten...”

[Einde citaat van A. Yusuf Ali]

Moet ik nog meer zeggen? Laten we kijken of Allah (swt) nog meer heeft gezegd:

Hij is het, Die Zijn boodschapper met leiding en de ware godsdienst heeft gezonden om deze te doen zegevieren boven alle godsdiensten, ofschoon de afgodendienaren er afkerig van zijn. (9:33)

En de ongelovigen zeggen: "Waarom is hem (de profeet) geen teken van zijn Heer nedergezonden?" Gij zijt waarlijk een waarschuwer en er is voor elk volk een leidsman. (13:7)

Een boodschapper, die aan u de duidelijke woorden van Allah voordraagt, opdat hij degenen die geloven en goede daden verrichten uit de duisternis in het licht moge brengen; en wie in Allah gelooft en goed doet, hem zal Hij in tuinen toelaten waar doorheen rivieren stromen om daarin voor eeuwig te vertoeven. Allah heeft hem inderdaad een voortreffelijk onderhoud geschonken. (65:11)

Bovenstaande verzen getuigen dat de Profeet Mohammad (s) een Gids was en gestuurd om de mensen van de diepte van de duisternis naar het Licht te leiden (65:11). En dat de Profeet (s) een waarschuwer is (27:91) en een van de gidsen voor de mens (13:7) is. Zonden zijn duisternis en hoe kan de Profeet (s), die gestuurd was om de mensen van de duisternis naar het licht te leiden, zichzelf in de duisternis bevinden? Moge Allah (swt) ons beschermen van het lasteren van Zijn Profeet (s).

Op dezelfde manier informeert de Koran ons dat de Profeet (s) is gekomen om ons te zuiveren en om ons de wijsheid te onderwijzen.

Omdat Wij uit uw midden een boodschapper hebben gezonden, die u Onze tekenen verkondigt, u zuivert, u het Boek en de Wijsheid onderwijst en u leert, hetgeen gij niet wist.  (2:151)

Voorwaar, Allah heeft de gelovigen een gunst bewezen, daar Hij een boodschapper uit hun midden opwekte, die hun Zijn tekenen verkondigt, hen loutert en hun het Boek en de wijsheid onderwijst, hoewel zij voordien duidelijk dwaalden. (3:164)

Zie ook de Koran verzen 2:129 en 62:2 die getuigen dat een van de missies van de Profeet (s) erop gericht was de gelovigen te zuiveren. Hoe kan een Profeet (s) anderen zuiveren als hij zelf een zondaar was die geen pure ziel had? Hoe kan Allah (swt) een niet zuiver en zondig persoon sturen om anderen te zuiveren? Hoe kan een man aan anderen wijsheid leren als hij zelf geen wijsheid had om het juiste van het onjuiste te onderscheiden of nog erger als hij niet de kracht had om het slechte te weerstaan? De Profeet (s) was er om de mensen het Boek van Allah te leren en dat betekent dat hij de Bevelen van Allah (swt) kende! Hij was er om de mensheid te zuiveren en de mensheid wijsheid te leren. Dit betekent dat hij zelf wijsheid had en een pure ziel had.

Getuig de perfectie van zijn karakter dat te vinden is in de Koran waarin staat:

En gij staat zeker op hoog zedelijk peil (68:4). Een man die zonden zou plegen, verdient deze complimenten niet.

Al deze verzen bewijzen de volgende twee dingen:

1. Het gezag van de heilige Profeet (s) op de gelovigen was onbegrensd en alomvattend. Iedere boodschap die door hem werd opgedragen, ongeacht de plaats en het moment, was er om onvoorwaardelijk gehoorzaamd te worden.

2. Aan de Profeet (s) werd het hoogste gezag toegekend, omdat hij zonder zonden (masoom) en vrij van alle soorten zonden was. Anders zou Allah (swt) ons niet het bevel hebben gegeven om de Profeet (s) zonder vragen of twijfel te gehoorzamen.

Voetnoten

[1] Sahih al-Bukhari, Arabic version, v1, p37,44,171

[2] Sahih al-Bukhari, Arabische versie, v7, P29, en v4, p68

Bronnen

Vertaald uit: Infallibility of the Prophets (Part I)

Website: www.al-islam.org

URL: http://www.al-islam.org/encyclopedia/chapter1b/2.html

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Je moet je registeren om een opmerking te komen plaatsen. Dit kan simpel via de login knop rechtsboven in het menu.