Reflectie op dagelijkse beslissingen

Ik hoor iets wat klinkt als een aardbeving, ook schijnt er een erg flitsende licht in mijn ogen.

Een paar seconden na deze constatering gaan mijn ogen iets verder open en besef ik dat het maar mijn smartphone is. 06:45 uur; tijd om mijn slaap te onderbreken. Ik heb iets belangrijks te doen. De dinsdagochtend is aangebroken en het is tijd om mijn ochtendgebed te verrichten.  Het uit mijn bed herrijzen lukt altijd vrij goed, aangezien ik niet echt een snooze-type ben. Het lopen naar de badkamer om mijn rituele wassing te verrichten gaat vaak gepaard met het stoten van mijn voet aan spullen die nog op de vloer van mijn kamer slapen. Ook zij zullen later wakker gemaakt moeten worden  om of opgeruimd te worden of in mijn schooltas te verdwijnen. Zo worden we allemaal wakker. 

Nadat ik mijn wassing heb verricht ben ik rein geworden en klaar om mijn dagelijkse 'gesprek met God' uit te voeren.  Tevens heb ik mijn dagelijkse Fluoride-boost gekregen na het poetsen van mijn tanden. 06:55: Nadat ik mijn gebed en smeekbedes heb gedaan vervolg ik mijn ochtendrituelen en loop de trap af om mijn eten  en drinken in mijn tas te laden. 07:10 uur; Ik doe de lampen van mijn fiets aan, hang mijn tas aan mijn fiets en onze reis richting het treinstation kan beginnen. Koude lucht á 5 graden, rapporteert mijn huid aan mijn hersenen.  Die sturen weer signalen naar mijn armen om mijn sjaal iets over mijn gezicht te doen. Zo, dat voelt beter.

Aangekomen bij het treinstation parkeer ik mijn fiets, loop ik naar perron 2 en stap ik de sprinter binnen.  De treinreis naar Rotterdam Centraal duurt ruim een kwartier. Genoeg tijd iedere keer om mijn tweede ochtendritueel uit te voeren. Die bestaat uit het consumeren van 1 stuk appel, 1 stuk banaan en 1 stuk mandarijn.  Het innemen van voedsel gaat gepaard met het lezen van de krant, waarbij ik iedere dag moet kiezen tussen de Metro of de Spits. Het zijn altijd moeilijke keuzes die een mens moet verrichten. Het wordt dit keer toch de Spits. 

07:45 uur: "Dames en heren, het volgende station is Rotterdam Centraal, Rotterdam Centraal. U kunt hier overstappen op ....”  De krant is net uitgelezen en de fruit is opgegeten. Tijd om over te stappen: Spoor 14, intercity richting Utrecht Centraal. Hier ben ik weer aangesloten tot de worldwideweb (WIFI). Nadat ik me via nstrein.ns.nl had aangemeld, kreeg ik een notificatie  van mijn Gmail-app: Nieuwe email van de Universiteit, of ik mijn mening wil geven over mijn studie. "Nee, ik prefereer om mijn derde ritueel uit te voeren." 

Ik kijk op mijn smartphone en ga naar het bestand Lezingen en klik op een mp3-bestand genaamd: The Value of the Human Soul. De stem van Haj Hassanain Rajabali klinkt door mijn oren .. 'and i like it'. Dan gaat mijn broodtrommel  open en kom ik weer voor een moeilijke keuze te staan: Ga ik nou eerst voor het broodje pindakaas of wordt het toch een laagje boter met hagelslag? Lastig, lastig ... 

Ik besluit om ze beide op te eten om het leven niet te moeilijk te maken voor mijzelf. 

De treinconducteur geeft weer aan wat het volgende station is .. "Rotterdam Alexander, volgende station is Rotterdam Alexander." Geluiden die ik inmiddels wel meer dan 1000 maal heb gehoord. Toch is het altijd weer spannend om te zien wat voor soort mensen er de trein in stappen en waar ze gaan zitten. Ja, jammer die is bezet .. de jongeman heeft de strijd verloren en moet een pas op zijn plaats nemen. Hij moet namelijk de komende 20 minuten staand zijn reis doormaken. 

"Our obligation as believers is not to reinvent the dots, Our obligation is to reconnect the dots and see a whole new picture. Like Wow, i didnt think this way". Het leven is het leven, ons doel is om steeds beter te zien, om steeds beter verbanden tussen  zaken te leggen, om steeds dieper te kunnen kijken, om ons brilglazen dus als het ware te verschonen. 

Oké, genoeg geschreven.

Moraal van het verhaal: Door het analyseren van mijn ochtendleven ben ik er achtergekomen dat ik zowel bewuste als  onbewuste beslissingen maak. Belangrijk hierbij is dat de mens in de gaten houdt in hoeverre hij bewust leeft. Dit is slechts het eerste anderhalf uur van mijn ochtend. Hierbij kan ik al vele keuzes maken, en kan ik beslissen wat ik wel of niet beluister. Waar ik wel en niet naartoe kijk, wat ik wel of niet eet en drink. Reflecteer op jouw keuzes in het leven, misschien is die energydrank in de ochtend toch niet zo’n goed idee, misschien moet ik wel eerder slapen om mijn trein nu wel te halen, misschien moet ik wel eerder slapen om niet zo moe op school aan te komen. Misschien moet ik vaker een boek lezen? Don't know .. u make the choice. Leef bewust!  

Geschreven door Mujtaba

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen