Onderdrukking of jouw onwetendheid? 

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle,

Door Mona

17/03/2015

Als meisje van negen jaar kreeg ik de islam als een cadeautje van mijn ouders gepresenteerd. Zij hebben mij de normen en waarden van de islam geleerd. Ik droeg de hidjab als een kroontje op mijn hoofd en voelde mij als een jonge moslima net een prinsesje. Ik was jong en voelde mij prettig met mijn hoofddoek omdat mama deze ook droeg. Zij leerde mij dat de hidjab een verplichting was van mijn Heer. De hidjab was mijn veiligheid en mijn gehoorzaamheid tegenover Allah (swt). 

Ik werd ouder en de Nederlandse maatschappij, die zich vrij en tolerant noemt, keek mij aan met vooroordelen en begon mij te behandelen met vooroordelen. Dat deed pijn, want leven in een omgeving die je niet begrijpt, is alsof er altijd een muur staat tussen jou en de anderen. Ik legde hen uit wat mijn hidjab betekende en dat ik mij gelukkig voelde. “Hoe kan je nou gelukkig zijn in die onderdrukking?” 

Toch zette ik door, want mijn hoop en vertrouwen waren in Allah (swt) alleen, en niet in de mensen die het niet wilden begrijpen. In feite was het niet mijn hoofddoek die mij onder druk zette, het was de onwetendheid van de maatschappij wat mij altijd onderdrukte. De hidjab siert mij alleen als vrouw, omdat ik mij continu in een staat van gehoorzaamheid aan de enige God van het universum bevind. 

Dus, alsjeblieft mensen, begin niet over onderdrukking, want niemand is onderdrukt, behalve degene die een gebrek heeft aan kennis. Mijn geluk en rust zijn niet afhankelijk van de mens, maar alleen van Allah (swt). De islam is het geloof dat mij bevrijd heeft, waar ik zelf voor gekozen heb en waar geen dwang of onderdrukking bestaat. De onwetendheid dat afkomstig is van de maatschappij, ja, dat mag je onderdrukking noemen, maar niet mijn zelfrespect of de islam.

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen