Mijn thuis

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle,

De plek waar ik mij met name als vrouw thuis voel, is in de handen van Allah (swt). Ik leef in Nederland, het land dat mij als moslima stimuleerde mijn vrijheid en mijn onafhankelijkheid te vinden. Maar, Nederland besefte niet dat mijn vrijheid en rust in iets heel anders lagen dan wat zij in haar ogen had voor mij en waar zij mij ook naar trok. 

Een weg vinden, zoals Nederland het noemde voor mij, is niet nodig. Ik heb de weg waar ik smachtend naar verlangde al gevonden. Dit is de weg waarin ik mijn hoop en verwachtingen in niemand heb, behalve in Allah (swt). Het is het pad waarin ik mijzelf nooit tekort doe, omdat ik mijn Heer weet te vinden in de moeilijke tijden en tijden waarin het ook goed gaat. De islam; het is de weg van mijn innerlijke verlossing en het is mijn bescherming in een wereld van tirannie en onrechtvaardigheid,.

Daar sta ik dan, in de chaos van de Nederlandse ochtend waarbij mensen onbewust en in een gehaaste houding elkaar bijna omver duwen om de laatste trein te halen. Niemand kijkt naar elkaar om, want een iPhone is tegenwoordig hét uitzicht waarop onze ogen berusten. We leven in een maatschappij waarin er van alles gedaan moet worden en waarin bewustheid van de omgeving een steeds minder gebruikelijk doel is. Het gaat hier, tenminste zoals ze dat hier noemen, om “individualisme”, maar je kunt het mijns inziens ook gerust egoïsme noemen waarin het uitgangspunt eerder zelfverwaarlozing is in plaats van zelfbewustzijn. 

Mijn thuis zat niet in de maatschappij die mij iets adviseerde, waarvan ik dat advies nooit in de praktijk terug zag bij anderen in Nederland. Mijn thuis zat ook niet in het vinden van een weg tussen twee culturen, de Iraakse of de Nederlandse. Mijn thuis zat in de enige godsdienst die respect heeft voor de vrouw. Ik kreeg een diepzinnig gevoel en een soort stemmetje dat mij zei dat de rust waar ik zo naar zocht, nergens hier op aarde zal vinden. Dit leven, dunya (het - materiële - hedendaagse wereld), is gemaakt voor de mensen die ervan houden. Ik houd niet van dunya (het - materiële - hedendaagse wereld), omdat de liefde van dit leven en de liefde van Allah (swt) net zoals de nacht en de zon nooit bij elkaar zullen komen. Mijn thuis en mijn rust zitten in mijn hart die ik alleen heb overgeleverd aan mijn Heer, Allah (swt). Vraag mij nog eens wat mijn conceptie van geluk is en ik zal jou de mooiste 99 namen van Allah (swt) geven.  

Geschreven door Mona

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Reacties   

+1 #2 Mona Almushat 28-04-2015 17:27
Selam aleikom Om Musa, het is zeker niet zo dat ik met de zin "ik houd niet van dunya" bedoel "ik houd niet van de mens". De Islam is juist de godsdienst die zorgt voor liefde tuseen elkaar. Ik bedoelde met deze uitspraak dat ik als moslima niet houd van de verlangens van dit leven, die door de Islam niet worden getolereerd. Ik leef verder in dit leven om kennis op te doen en met liefde er zijn voor een ander. Dus "ik houd niet van dunya" wil zeggen "ik houd niet van de verlangens van het leven die de mens omlaag brengen, zoals we om ons heen zien. Ik kies ervoor om dit leven te zien als halletje naar het volgende leven. Ik leef niet voor dit leven, maar voor het volgende. En dat houdt niet in dat ik de mens niet waardeer, dat houdt in dat ik leef met een Hogere doeleinde waarin ik mijn doelen in dit leven een Hogere Goddelijke waarde toeken. Mijn excuses als deze zin verkeerd is overgekomen. Dankuwel voor uw bericht.
Citeer
-1 #1 Oem Moesa 22-04-2015 14:39
Salamoen °alaykoem zuster. In grote lijnen ga ik akkoord met jouw artikel want vele moslims leven spijtig genoeg niet in het 'NU' wat je als gelovige toch moet proberen. Voor geïnteresseerden verwijs ik dan naar 'De Kracht van het Nu' van Eckhart Tolle.
Als mens had ik het wat met moeilijk met de uitspraak: ik houd niet van dunya. Ook ik ben niet materieel ingesteld en dat is een 'persoonlijke' keuze zoals onze geliefde profeet (sawas) sober wilde leven en ik dat bewonder. De hedendaagse wereld wordt gevormd door de 'mens', dus onrechtstreeks zou dit kunnen klinken als: ik houd niet van de 'mens' want tenslotte maken zij de hedendaagse wereld. Zo analyseer ik het. En ja...de wereld is er erg aan toe en het is een feit: de meerderheid onder moslims zijn hypocrieten ongeacht de strekking, maar er zijn nog ware gelovigen...al zijn ze schaars. De wereld kan anders zijn als wij willen...Allah (swt) heeft ons tenslotte deze aarde geschonken die wij als 'mens' hebben aanvaard.
Citeer

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen