Mijn Imaan

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle,

Mijn imaan is mijn zaad van het leven. Het biedt mij de mogelijkheid om veel mooie en nieuwe plantjes te laten groeien in het Hiernamaals en in dit leven zorgt het voor rust in het hart die je vanuit mijn ogen kunt zien. Deze imaan is een soort drijfveer waarop ik mijn hart heb gegeven aan Degene die het heeft gemaakt, namelijk Allah (swt). Ik begin in dit leven iedere dag opnieuw. Eigenlijk maak ik ’s ochtends bij het openen van mijn ogen mijn hart open tot een nieuwe uitdaging en nieuwe mogelijkheid tot zuivering en vroomheid. Mijn Boek in het Hiernamaals beslis ik iedere dag in dit leven, want ik schrijf dat Boek met mijn daden. Imaan is niet alleen bidden of vasten. Imaan is een positieve uitstraling en hoop in jouw ogen, hoop in Allah (swt). Niet alleen hoop, maar ook angst voor Allah (swt). Imaan is mijn persoonlijkheid, want mijn hart geef ik over aan de liefde die mijn hart verdient, de eeuwige liefde, die ik helaas maar waar, nergens in dit leven heb kunnen vinden. Imaan is in de lucht kijken, en Allah (swt) zien. Imaan is in het gezicht van een goed persoon kijken en Allah (swt) zien. Imaan is een geruststelling, een hoop, wetende dat de dood nooit het einde zal zijn, maar slechts een overplaatsing van de ziel. Imaan is ondanks die struiken en haaien in de zee, erboven staan en nooit verdrinken in de mond van de haai of pijn lijden in de scherpte van de struiken. Imaan is compassie voor de ander, maar bescheiden met jezelf. Imaan is het stappen in een boot die je veilig afvoert van dunya (wereld) naar agirah (hiernamaals), omdat Allah (swt) zei dat je in de boot moet blijven en niet in de zee moet duiken, omdat je dan zult verdrinken.

Het betekent dat het een tijdelijke reis is waarin je ontwikkeling zult meemaken, waarin je boot sterker wordt als jij er goed voor zorgt. Imaan is van een elastische geest en je maakt iedere dag de keuze wat jij aan deze elasticiteit zou willen toevoegen; het wereldse leven dat voorbij gaat of het eeuwige leven waar wij dagelijks voor strijden? Mijn imaan; het is een vorm van innerlijke respect aan mezelf, omdat een mens niet is gemaakt voor het lichamelijke, maar voor het spirituele. Imaan herinnert mij dat wat voor goeds ik ook verricht voor mijn ouders; het is nooit genoeg om hen voor alles te bedanken. Imaan versterkt mijn band met de medemens. Imaan, liefde en verdriet, liefde voor Allah (swt) en verdriet wanneer wij weer zullen terugkeren naar Hem en onze handen, ogen en oren zullen getuigen tegen ons. Imaan, een vorm van besef, van bewustheid en daarmee dus kracht en zekerheid. Imaan is een steile berg, die niet makkelijk is te beklimmen tot de top. Dit komt door de breuken die de mens heeft aangebracht op de berg.

Imaan is een diepe zee waarin jij als enige op de boot zit en waarin jij kunt beslissen jouw vaart tot het eind te laten maken door geduld om in de boot te blijven en te zorgen voor jouw boot, of door de diepe golven te laten beslissen over de voortgang van jouw boot. Golven brengen jouw boot heen en weer en zullen de boot niet recht naar het eind brengen. Dit leven is te vergelijken met de golven. Proef niet teveel van dit wereldse leven, maar breng je vingertoppen langs de golven en blijf in jouw boot. Alleen zo ben jij veilig. Geduld is een schone zaak; ja dat heb ik geleerd van imaan. Imaan is niet stabiel. Imaan is net als de flitsende sterren; soms schijnen ze heel sterk en soms schijnen ze minder sterk. Imaan ook. Keer dan terug naar jouw Heer. Steek jouw handen in de lucht en adem diep. Vallen zul je, want wij zijn mensen en hier gekomen om te leren. Wat maakte jou dat je viel? Schrijf het op, denk erover na en blijf niet te lang hangen in de pijn. Die pijn is tijdelijk, want je moet door, voor het te laat is. Imaan, mijn moed en inspiratie.

Geschreven door Mona

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen