Ik heb dorst

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle,

Door Hejiye Z.M

21/07/2015

Mijn nichtje van zes ging steeds heen en weer naar haar vaders kleine supermarkt naast het huis. Elke keer kwam ze terug met ijs, snoep, chocola en al het lekkers dat je je kan bedenken. Alles waar ze trek in had, kon ze krijgen. Soms werkte ze zelfs drie ijsjes acher elkaar naar binnen. Wat een luxe.

Op een dag bezochten we een crèche van weeskinderen. Het waren weeskinderen van de martelaars in Irak vanwege de gevechten tegen IS. De kinderen hadden geen speelgoed, geen koeling, geen water. Kortom: ze hadden niks. Terwijl ik met de directrice van de crèche in gesprek was over wat ze nodig hadden, kwam er een jongen op ons af. De jongen zei: "Ik heb dorst." De directrice antwoordde: "Zelfs dat hebben we niet meer." Ik probeerde mijn neefjes naar de supermarkt te sturen, maar er was geen supermarkt in de buurt. Ik kreeg tranen in mijn ogen en kon mijn oren niet geloven. Vanzelfsprekend denk ik tussendoor gelijk aan de dorst die Imam Hussain (a) en zijn kinderen hebben gekend. Vrede zij met hem en zijn kinderen.

Zo leer ik in wat voor luxe wij leven met onze kinderen. Natuurlijk is er niks mis met het verwennen van onze kinderen. Maar laten we naast elke euro die we uitgeven aan onze kinderen, ook een spaarpotje vullen met daarin hetzelfde bedrag voor kinderen die geen vaders hebben met een supermarkt naast hun huis.

Ik vroeg mijn nichtje: "Je hebt net een ijsje gegeten, heb je er nou weer eentje gehaald?" Ze antwoordde mij: "Ja? Nou en."

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen