De opoffering

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle,

Door Waiel Alkhateeb

09/10/2015

Het is bijna zover, de dagen van Muharram en de herdenking van Hussein (a) dringen zich weer aan.

We bereiden ons voor en het verhaal van de kleinzoon van de Profeet Mohammed (vzmh) zingt in onze gedachten rond.

Een verhaal met een hoofdthema: opoffering.

Voor een leger van tienduizenden staan als een groep van 73 man en dood in de ogen aankijken.

Een opoffering die niet voor te stellen is, niet te bedenken en zeker niet na te doen! Het is niet voor niets dat Imam Hussein zei: "Er zijn geen metgezellen zo goed als mijn metgezellen!"

De vraag is: opoffering van wat?

Eigenlijk is het antwoord simpel. Het is de opoffering van eigen dunk! Het geloven in jezelf is goed, maar een hoge pet hebben van jezelf brengt je tot waanzin. Hoogmoed heeft tirannen opgevoed, arrogantie heeft ze tot waanzin gedreven, heeft hen groot en vooral gewelddadig gemaakt. Maar heeft vooral hun eigen val teweeg gebracht. Het is het denken dat we goed zijn, zonder de kennis dat anderen beter zijn. Zonder het weten dat er een beste is: God.

Een groot gevaar dreigt voor de mens dat hij zichzelf verheven en beter voelt dan een ander. Soms is dat na het lezen van een artikel, een boek of het vergaren van kennis. Wat een gevoel geeft het om een prestatie te leveren op werk of school. We rekenen ons soms al in het paradijs na het verrichten van een gebed, die we dan in snelvaart doen om iets anders niet te missen!

De beste opoffering in deze tijd, de grootste les die we leren van Imam Hussein (as) is de opoffering van hoogmoed. Jezelf gelijk voelen aan anderen en klein richting God.

Het is de opoffering die leidt tot vereeuwiging.
Het is de opoffering van Imam Hussein (a).

© Ahlalbait Jongeren Organisatie

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen