Volledige acceptatie 

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

Door RS

19/01/2016

Het zal je vast niet ontgaan zijn. De Tweede Kamer heeft een nieuwe voorzitter: de Marokkaans-Nederlandse Khadija Arib behaalde maar liefst 83 stemmen tegenover 51 stemmen voor Ton Elias.

Sinds haar vijftiende woont Arib in Nederland, waar ze een opleiding heeft gevolgd aan de Sociale Academie en sociologie heeft gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. In 1998 is ze lid geworden van de Tweede Kamer, waar ze zich vooral bezig heeft gehouden met de volksgezondheid. Ook komt Arib actief op voor de rechten en positie van vrouwen. Kortom: een sterke, hoogopgeleide vrouw van Marokkaanse komaf, die zich inzet voor de democratische rechtsstaat en daar tevens aan deelneemt. Een vrouw die hét voorbeeld is van een geslaagde integratie. Tenminste, dat zou je zeggen.

Haar voorzitterschap is niet overal met evenveel gejuich ontvangen. Haar dubbele nationaliteit, haar ‘vreselijk irritante accent’ dat écht niet in de Kamer past en het feit dat ze waarschijnlijk ook nog eens moslim is, waren allemaal onderwerp van gesprek. ‘Gelukkig’ (!) waren er ook mensen die bovenstaande argumenten belachelijk vonden en constateerden dat het prima is dat Arib deze functie heeft gekregen. Ze kleedt zich immers ‘modern’ en heeft dat ‘belachelijke hoofddoekje’ niet om. 

Opvallend genoeg komen deze geluiden van dezelfde mensen die roepen dat iedereen welkom is, áls je je maar aanpast en wat van je leven maakt. Mensen die beweren dat het hen enkel om het tuig gaat en niet om de welwillende, hardwerkende en goed geïntegreerde burgers.

Ik hoop dat iedereen eindelijk de ogen opent wat betreft het standpunt van sommige mensen over bepaalde bevolkingsgroepen. Het gaat niet iedereen om het inburgeren. Hoe erg je ook probeert om jezelf aan te passen en een positieve bijdrage te leveren aan de samenleving; er zullen altijd mensen zijn die je niet accepteren. Enkel jouw afkomst of religie is voor sommigen al doorslaggevend.

Voor mij is Arib echter een voorbeeld van het feit dat je alles kan bereiken, als je er maar hard voor werkt. Tegelijkertijd hebben bepaalde reacties mij doen beseffen dat het een onmogelijke klus is om iedereen tevreden te stellen. Er zullen altijd mensen zijn die niet verder kunnen kijken dan een accent waar je op een bepaalde leeftijd niet meer van af kan, een hoofddoek die bij je hoort of een nationaliteit waar je zo trots op bent.

Werk hard, voor jezelf en voor je toekomst, maar weet dat volledige acceptatie van sommige mensen niet bestaat. Verlies jezelf en je eigen identiteit daarom niet in het proces van integreren en wees trots op wat jou zo bijzonder maakt.

Volledige acceptatie bestaat niet bij iedereen. 

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen