Recidiverend probleem

In de naam van Allah, de Meest Barmhartige de Meest Genadevolle,

Door Waiel Alkhateeb

29/03/2015

Het is weer zover. Een aanslag met veel onschuldige burgers. Het is iets wat ik bijna dagelijks zie als wereldnieuws volger. Maar dan is er een in Europa, hier dichtbij. Dat is gevaarlijk en bedreigend. Het is opeens zo dichtbij. Nu slaan de alarmbellen, nu komt iedereen in actie.

Het is verschrikkelijk en hartverscheurend om ook maar een slachtoffer van deze barbaarse en laffe gekken te zien. Geloof me, elke dag is er een cel in mijn hart die het begeeft door verdriet.

Maar wat mij ook verdriet doet is de laffe en lakse houding van wereldleiders en autoriteiten die heel veel accepteren en hun ogen voor belangrijke dingen sluiten tot dat het gevaar dichtbij komt. 

Iedereen weet dat je maar een paar gekken nodig hebt om chaos en moord te creëren. Iedereen weet dat daders van zogenoemde religieuze terrorisme in oorsprong criminelen en misdadigers zijn die het verst van geloof hebben gestaan als maar kon. Toch, keer op keer, krijgen deze misdadigers de kans om zich te manifesteren. Misdadigers met een religieus jasje.

Waarom?

Om te beginnen is het belangrijk om als religieus eenheid, in dit geval Islamitisch, duidelijk een standpunt in te nemen. Zolang er mensen zijn die zich voordoen als geleerden heilig prediken dat het moorden van andersdenkenden binnen en buiten het geloof geoorloofd en zelfs geliefd is, staan we achter.

Een ander oorzaak is het tekortkomen van overheden in het tackelen van problemen. Aan de ene kant zijn er mensen met verkeerde ideologieën die aangepakt moeten worden, aan de andere kant is discriminatie een bron voor frustratie.

Helaas is ook de wereldpolitiek dusdanig dat er landen zijn die baat hebben bij het voortleven van terrorisme.

Misschien wel de belangrijkste oorzaak is het falen van een maatschappij als geheel. Individuen die een maatschappij vormen horen elkaar van het kwade af te houden. Laten we beginnen met het goede voorbeeld te geven.

Laten we leven zoals God ons echt heeft gevraagd te leven. Alleen dan kunnen we het kwaad uit onze maatschappij verdrijven.

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Zinnen ontleden

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

Door R.S

22/03/2016

"Ik heb kanker." Met zijn grote, bruine, onschuldige ogen keek hij mij aan, terwijl zijn klasgenootjes luidruchtig de klas uitstormden om pauze te vieren. Daar zit je dan, als docente. Sprakeloos tegenover een intelligent, mooi kind uit de eerste klas van het gymnasium. Een kind dat je nog geen uur geleden hebt leren kennen, omdat je toevallig in zijn klas moest invallen. Een kind met uitgezaaide kanker.

Nooit eerder heb ik een dergelijk gesprek hoeven te voeren. Hoe kan je het beste handelen in een dergelijke situatie? Ik kende het kind nog niet zo lang en elk kind is natuurlijk anders. Waar heeft hij behoefte aan? Een luisterend oor of juist antwoorden op niet-beantwoorde vragen? Eén verkeerd woord of één angstige blik afkomstig van mij en hij zou misschien het gevoel krijgen dat zelfs zijn juffrouw geen raad met zijn situatie weet. Dat is het laatste wat ik zou willen.

Gelukkig wist ik het kind snel te peilen en raakten we aan de praat. Tot in detail wist hij mij alles te vertellen over zijn ziekte. Hoe het is ontstaan, hoe de behandeling is verlopen en hoe de situatie nu is. Maar ook wat hij zo leuk vindt aan de kinderafdeling. Aan de ene kant zo ontzettend volwassen en realistisch, maar tegelijk een kind. Met glinsterende ogen vertelde hij mij over zijn passie voor voetbal en hoe graag hij daar weer iets mee wilt doen. ‘Als de behandeling goed gaat, mag ik over twee jaar weer voetballen van mijn moeder’. Met een brok in mijn keel luisterde ik naar hem. 

Zonder het door te hebben was de pauze afgelopen en moesten we alweer een einde maken aan ons gesprek. Wat een bijzonder kind en wat kan ik veel van hem en van andere kinderen leren. Elke keer weer. Niet alleen van hun ervaringen, maar ook van hun houding. Kinderen zijn oprecht en hoopvol. Ze aanschouwen de wereld met open blik. Kinderen zijn echt.

‘En nu weer verder met je zinnen ontleden’, zei ik, terwijl ik hem een schouderklopje gaf. 

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Een gouden vriendschap

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

17/03/2015

Iedereen kent het wel: een goede vriend of vriendin die je altijd in gedachten bijblijft. En omdat er zoveel verschillende mensen zijn, zijn er ook zoveel voorkeuren voor een vriendschap. De één kiest voor een vriendschap waarin je altijd voor elkaar klaarstaat en een ander kiest voor een vriendschap waar hij/zij veel van kan leren. Met een bepaalde vriend/vriendin kan je misschien altijd die leuke dingen doen die in je eentje minder leuk zijn om te doen. 

Maar er is ook nog een andere vorm van vriendschap: iemand die je aan Allah (swt) doet denken, iemand die je leert vertrouwen in Allah (swt) te hebben. Dit noem ik een gouden vriendschap.

In een overlevering lezen we dat onze heilige Profeet Mohammad (s) eens werd gevraagd: “Wat voor persoon kan iemands beste vriend zijn?” De heilige Profeet (s) adviseerde: “De persoon die je helpt om Allah (swt) te gedenken en je aan Allah (swt) doet herinneren wanneer je Hem vergeet”.

Een aantal jaren geleden ontmoette ik zo’n iemand. Iemand die bij iedere tegenslag en iedere zegen Allah (swt) bedankt en nooit twijfelt aan wat Allah (swt) op het pad zal brengen. 

Nu jaren later denk ik nog steeds aan die vriendschap. Ze is misschien wel één van de weinigen tegen wie ik opkijk en niet alleen omdat ze intelligent of behulpzaam was, of voor de gezellige momenten. Maar omdat ze iemand was die mij iets belangrijkers heeft geleerd dat voor de rest van het leven nodig zal zijn; vertrouwen in Allah (swt) en het gedenken van Allah (swt), deze gouden vriendschap.

Geschreven door Raihaneh

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Meer artikelen...