Mijn dilemma

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

Door Mohammed Ali Ahmadi

12/04/2016

Afgelopen zaterdag kreeg ik van mijn zusje een app. Het was een stukje uit een VMBO theorieboek van het vak maatschappijleer. Het blijkt dat kinderen op een misselijkmakende manier worden gehersenspoeld om een vertekend beeld te krijgen over minderheden in de maatschappij. In deze discriminerende tekst vol stigma’s worden allochtonen neergezet als derderangsburgers die niets als last zijn voor de maatschappij. Al deze stigma’s werden ook nog eens op een laffe en schaamteloze manier in associatie gebracht met Marokkanen en de islam. Ik had het gevoel dat Geert Wilders persoonlijk het stukje aan uitgever Malmberg ingezonden had.

Als aanstaande vader realiseerde ik me dat mijn kinderen zo meteen deze zelfde boeken onder hun neus geschoven zullen krijgen in dit land, misschien wel erger tegen die tijd. Deze gedachte maakte mijn woede over de tekst nog groter. Weer stond ik voor dezelfde vraag: ‘Wil ik in dit land blijven of vertrekken?’ Een vraag die ik mezelf al vaak genoeg gesteld heb. En als ik vertrek, waar heen dan?

Het is een lastig dilemma, want als je kiest om weg te gaan, geef je Nederland op. Ik voel mij een Nederlander en ik houd van Nederland. Hoe gek is het dat ik mijzelf deze vraag überhaupt moet stellen? Maar als ik blijf, wil ik dit niet pikken. Dit is ook mijn land en mijn maatschappij. Ik laat mij niet discrimineren. Ik laat dit soort instanties de volgende generatie niet verpesten.

Al met al sta ik aan het einde van de streep voor twee keuzes. Vertrekken naar een plek waar ik me geen zorgen hoef te maken om deze dingen. Of blijven en een tegenbeweging vormen met alle man en macht die ik tot mijn beschikking heb, om verandering tot stand te brengen. Zo lang ik hier nog rondloop zal ik alles uit dat laatste halen. Want ik geef om de moslimgemeenschap en de volgende generatie. Want anders zal ik mezelf niet in de spiegel kunnen aankijken. Want door dit soort onderwijs zal de volgende generatie moslims zich schamen voor haar geloof en zich steeds meer distantiëren van de islam.

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Dialecten

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

Door Hejiye Z.M

05/04/2016

Al bij het horen van iemand zijn dialect, komen we er al gauw achter van welke stad diegene van oorsprong komt. Voornamelijk in landen waar het verschil in dialecten groot is tussen de steden. 

Helaas wordt men daar gelijk op afgerekend en wordt er gegrapt over dialecten. Het kan zelfs zover gaan dat we gaan discrimineren. 

In eerder onderzoek is bewezen dat ieder mens wel discriminerend gedrag in zich heeft, zonder dit per se zelf te merken. 

De vraag is: hoe weten we wanneer we ons schuldig maken aan discriminatie? Als wij ons gedrag analyseren en van een afstand kijken naar de manier waarop wij op bepaalde mensen reageren, schrikken we er soms van. Misschien komt het woord 'discrimineren' extreem over, maar laten we eerlijk zijn, we merken zelf wel dat we op persoon A anders reageren dan op persoon B. Het doet er niet toe waarom, het gaat erom dat het gebeurt.

Als ieder mens eens reflecteert op zijn eigen gedrag en weet dat wij mensen allen van hetzelfde zijn geschapen en dezelfde einde zullen kennen, komen we al ver en zullen we minder kijken naar hoe de ene mens van de andere verschilt en zullen we meer kijken naar de overeenkomsten tussen mensen.

We zijn van aarde geschapen en gaan onder de grond weer terug. 

Imam Ali (a) zei: "Met de dood eindigt onz leven." (Nahj Albalagha, gezegde nr. 156) 

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Recidiverend probleem

In de naam van Allah, de Meest Barmhartige de Meest Genadevolle,

Door Waiel Alkhateeb

29/03/2015

Het is weer zover. Een aanslag met veel onschuldige burgers. Het is iets wat ik bijna dagelijks zie als wereldnieuws volger. Maar dan is er een in Europa, hier dichtbij. Dat is gevaarlijk en bedreigend. Het is opeens zo dichtbij. Nu slaan de alarmbellen, nu komt iedereen in actie.

Het is verschrikkelijk en hartverscheurend om ook maar een slachtoffer van deze barbaarse en laffe gekken te zien. Geloof me, elke dag is er een cel in mijn hart die het begeeft door verdriet.

Maar wat mij ook verdriet doet is de laffe en lakse houding van wereldleiders en autoriteiten die heel veel accepteren en hun ogen voor belangrijke dingen sluiten tot dat het gevaar dichtbij komt. 

Iedereen weet dat je maar een paar gekken nodig hebt om chaos en moord te creëren. Iedereen weet dat daders van zogenoemde religieuze terrorisme in oorsprong criminelen en misdadigers zijn die het verst van geloof hebben gestaan als maar kon. Toch, keer op keer, krijgen deze misdadigers de kans om zich te manifesteren. Misdadigers met een religieus jasje.

Waarom?

Om te beginnen is het belangrijk om als religieus eenheid, in dit geval Islamitisch, duidelijk een standpunt in te nemen. Zolang er mensen zijn die zich voordoen als geleerden heilig prediken dat het moorden van andersdenkenden binnen en buiten het geloof geoorloofd en zelfs geliefd is, staan we achter.

Een ander oorzaak is het tekortkomen van overheden in het tackelen van problemen. Aan de ene kant zijn er mensen met verkeerde ideologieën die aangepakt moeten worden, aan de andere kant is discriminatie een bron voor frustratie.

Helaas is ook de wereldpolitiek dusdanig dat er landen zijn die baat hebben bij het voortleven van terrorisme.

Misschien wel de belangrijkste oorzaak is het falen van een maatschappij als geheel. Individuen die een maatschappij vormen horen elkaar van het kwade af te houden. Laten we beginnen met het goede voorbeeld te geven.

Laten we leven zoals God ons echt heeft gevraagd te leven. Alleen dan kunnen we het kwaad uit onze maatschappij verdrijven.

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Meer artikelen...