Pure liefde en vriendschap

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle

Overgeleverd is dat Imam Ali (a) zei: “Een vriend kan niet als een vriend beschouwd worden tenzij hij de volgende drie fasen heeft doorstaan: een vriend in tijd van nood, een vriend tijdens jouw afwezigheid en een vriend na jouw overlijden.”

En wat een definitie wat we van een echte vriend mogen verwachten is dat hè, als je dat zo leest? In een andere overlevering lezen we dat we hetzelfde voor een vriend moeten wensen wat we ook voor onszelf zouden wensen. Dat maakt echte vriendschap wel makkelijker, want wie zou iets slechts voor zichzelf willen wensen?

Helaas is het wel de bittere werkelijkheid geworden dat het toch niet zo makkelijk blijkt. Soms is het moeilijk om mensen de waarde van je aanwezigheid te laten beseffen. Door miscommunicatie of andere normen en waarden lijkt het dan onmogelijk voor eeuwig een vriendschap te sluiten. Sommige gebeurtenissen blijven onvergetelijk, al is een misstap iets wat te vergeven zou kunnen zijn.

Vanuit religieus aspect worden we er daarom steeds op gewezen om alleen van Allah (swt) afhankelijk te zijn en alleen in Hem eeuwige vriendschap te vinden. Ik denk dat dit ergens ook zo waar is. Door alleen op Allah (swt) te vertrouwen voorkomt dit wel teleurstellingen. Tegelijkertijd wanneer je het gevoel krijgt dat Allah (swt) Zich tot je richt, geeft dit een bevestigend gevoel van vertrouwen. Maar er is daarnaast ook niets mis mee om aan Allah (swt) te vragen of Hij je pure vriendschappen en liefde op je pad wil brengen.

Binnen de Ahlalbait (a) vinden we een aantal omgangsvormen naar elkaar. Daarin komen veelal de volgende basispunten terug: Godsbesef, ‘het geven’ en zachtmoedigheid. Door zachtmoedig te blijven, zorgt dit ervoor dat geen hart zo kil wordt dat het op een dag echte liefde niet meer herkent.

Het vertrouwen in Allah (swt) blijven hebben, brengt je uiteindelijk, vroeg of laat, bij de uitkomst van een mooi gezegde: ‘Wie goed doet, goed ontmoet.’

Geschreven door R.Q.

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Afdrukken

Goede voornemens

In de naam van Allah de meest Barmhartige de meest Genadevolle

Het is nog geen nacht en de sterren worden aangewakkerd door het vuurwerk dat overal afgestoken wordt. Ieder jaar zie ik om me heen duizenden mensen met allemaal verschillende voornemens voor het nieuwe jaar.

Ook al is er niet zoiets als ‘wachten met het uitvoeren van een voornemen tot het nieuwe jaar’, want iedere dag is een dag om te doen wat je altijd gewild hebt. De dingen te doen die jouw leven of jou als mens nog beter maken. Maar het heeft wel iets om gezamenlijk stipt 12.00 middernacht herinnerd te worden aan het voornemen dat in een schoon hart bedacht werd. Een jaarwisseling is voor sommigen een start het voornemen tot daadwerkelijke uitvoering te brengen.

Het geknal van het kleurrijke vuurwerk dat intussen alsmaar luider wordt en hiermee aankondigt dat de middernacht dichtbij is. Snel. Wat zijn de voornemens voor 2017? Welke voornemens geven echt een beter gevoel?

Kijkend naar de huidige wereld heeft het misschien niet zoveel zin om alleen materiële dingen te wensen of zich alleen tot materiële doelen te bewegen. Precies, alleen materiële doelen zijn niet voldoende om de wereld een beetje beter te maken. Een beetje meer compassie, een beetje meer begrip, een beetje meer kennis opent daarentegen een deur naar een betere wereld. Niet alleen meer geduld en compassie voor onbekende mensen, maar ook voor bijvoorbeeld onze eigen ouders en familieleden.

Lees meer

Afdrukken

Eerst het gebed en dan de rest

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle

Een super lange tijd geleden zei ze: “M’n ouders hebben me altijd geleerd dat een daad die vóór gaat op het verplichte gebed geen of weinig zegeningen kent.” Het was een zuster die ik via de AJO leerde kennen. Ik vond het zo indrukwekkend dat ze zich zo bewust was van de levensles die haar ouders haar geleerd hadden en ook dankbaar dat ze mij door haar enthousiasme hieraan herinnerde.

En dan is het wel toepasselijk om nu in de maand Muharram, waarin Imam Hussein (as) ons letterlijk door zijn edele daden liet zien wat de waarde van het gebed is, hier in het kort iets over te schrijven of misschien jou tot een reactie op te roepen.

Er zijn zoveel reflectievragen als het om het gebed gaat. Bijvoorbeeld, verricht ik het gebed wel goed genoeg en ben ik in gedachten wel bij Allah (swt)? Is mijn gebed volledig tot Allah (swt) gericht? Maar ook, hoe dichtbij ben ik bij Allah (swt) en de vraag waar het mee begint; hoe diep draag ik de waarde van het gebed?

Welke tips en ervaringen heb jij hierin?

Net zo belangrijk is ook de les die we van Imam Hussein (as) kunnen leren; de keuze maken om het gebed als prioriteit te stellen. Voor de één zal dit misschien makkelijker gaan dan voor de ander. Dit doordat de één wel makkelijker de ruimte heeft om het gebed op ieder desgewenst tijdstip te verrichten en de ander hier meer z’n best voor moet doen.

Bovenal, zolang ieder mens met heel zijn hart en daden blijft streven, is ieder mens, net zoals Imam Hussein (as) en zijn nobele familie op hetzelfde pad; het pad naar het vervullen van perfectie in geloof.

Geschreven door R.Q.

© Ahlalbait Jongeren Organisatie

Afdrukken

Meer artikelen...