De ogen van de onvoorwaardelijke liefde

In de naam van Allah, de meeste Barmhartige de meeste Genadevolle

 

"Liefde zit in momenten van hartstocht en heldendom, in een kop koffie en de aanraking van een vingertop".

 

Wanneer we het woord liefde gebruiken om ons verlangen naar een ander te beschrijven, dan hebben we het eigenlijk over "verliefdheid" en dat is heel iets anders dan pure liefde. Zorgt liefde voor het gevoel dat de ander een onverbrekelijk deel uitmaakt van je leven of is het geven van het ja-woord een aspect van binding tussen de geliefden?

 

Inleiding

 

Om liefde te begrijpen is het belangrijk dat we ons denkpatroon op een succesvolle wijze veranderen, zodat we meer inzicht kunnen krijgen in het creëren van onze eigen perceptie en gevoelens. Als je namelijk iemand ziet die je aantrekkelijk vindt, dan brengt dat een verandering teweeg in je gemoedstoestand. Bij verliefdheid ben je namelijk volledig geassocieerd met de gelukkige herinneringen en ervaringen, wat dus ook een teken kan zijn van het feit dat je bedrogen wordt door je eigen zintuiglijke waarnemingen. Vlinders komen en gaan en daarom kan verliefdheid nooit gepaard gaan met de ware liefde.

 

Het leren omgaan met je emoties en ze op de juiste manier interpreteren is een fundamenteel onderdeel van het begrijpen of er op dat moment sprake is van verliefdheid of van pure liefde. Soms onderdrukt onze onbewuste geest bepaalde emoties tot we sterk genoeg zijn om ze het hoofd te bieden. Dat is waarom de meeste mensen pas na lange tijd de ware liefde ervaren. Moet de ware liefde een voorwaarde zijn voor het aangaan van een huwelijk of is er pas sprake van de ware liefde wanneer men het ja-woord gegeven heeft? We zullen dit vraagstuk behandelen vanuit de islamitische visie betreffende dit onderwerp.

 

De ogen van de liefde:

1. In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle. [1]

 

2. Alle lof zij Allah, de Heer der Werelden. [2]

 

3. De Barmhartige, de Genadevolle.[3]

 

4. Meester van de Dag des Oordeels. [4]

 

Dit zijn de eerste vier verzen van soarat al-Fatihe. Duidelijk is hier dat men Allah niet kan aanspreken met de U-vorm. In naam van Allah en niet, In naam van U; Alle lof zij tot Allah en niet Alle lof zij tot U. Pas in het vijfde vers kan men Allah in de U-vorm aanspreken.

 

5. U alleen aanbidden wij en U alleen smeken wij om hulp.[5]

 

Hier zegt men niet meer; Tot Allah alleen aanbidden wij, maar U alleen aanbidden wij. Soerat al-Fatihe is daarom in twee delen op te splitsen. Het eerste deel, de eerste vier verzen, spreekt men Allah niet aan met U en in de tweede deel, de laatste verzen, kan men Allah direct aanspreken met U.

 

Om dit te begrijpen is het van cruciaal belang om in te zien dat, hoewel Allah dicht bij de mens is, de mens een grote afstand van Hem heeft genomen. Wil men als mens Allah aanspreken in de U-vorm, dan moet de mens eerst de nabijheid van Allah weer bewerkstelligen. Dit kan alleen middels die vier schone namen van Allah, die vermeld zijn in de eerste vier verzen. Na het vermelden van deze schone namen ben je weer dicht bij Allah en heb je het recht om hem direct aan te spreken in de U-vorm.

 

Vervolgens noem je meteen het doel waarom Allah ons geschapen heeft, namelijk om Hem te aanbidden; U alleen aanbidden wij. Allah heeft ons dus laten zien dat het aanbidden van Hem niet kan, zolang men niet weet wie hij aan het aanbidden is. Vandaar dat in soerat al-Fatihe eerst de schone namen van Allah vermeld worden en dan pas de mens bevolen wordt om Allah te aanbidden. Het doel van het aanbidden van Allah is om volmaakt te worden. Hoe dichter we bij Allah komen, des te dichter wij bij de ware liefde komen. Het aanbidden van Allah is niets anders dan de zoektocht naar de ware liefde.

 

Allah heeft zijn liefde niet opgedrongen aan de mens. Hij heeft zich eerst kenbaar gemaakt en heeft duidelijk laten zien wat zijn eigenschappen zijn. Dit zijn de ogen van de ware liefde, die de mens leiden naar de zoektocht van de pure liefde, namelijk het aanbidden van Allah. Je gaat Allah pas aanbidden als je Hem trouw de belofte hebt gedaan dat jij je aan hem hebt overgegeven.

 

Onvoorwaardelijke liefde

 

Allah maakt ons echter meteen attent op het volgende wat betreft deze liefde; U alleen smeken wij om hulp. Allah maakt duidelijk dat zonder Hem de mens geen kant op kan. Zonder de hulp van God zou de mens hulpeloos zijn. Tevens wil Allah laten zien dat zonder Hem de mens niet eens bestaan zou hebben, want er moet dus altijd iemand zijn die de mens van hulp voorziet. Het is daarom van belang dat onze leer over het bestaan van Allah op voorhand gebaseerd moet zijn op de rationele denksystematiek. Zodoende wil Allah de mens vertellen dat de ware liefde een onvoorwaardelijke liefde moet zijn. In wat voor situatie de mens zich ook bevindt, hij zal zich altijd nederig moeten opstellen jegens Allah. Zo heeft Imam Ali Sajjad as. in zijn smeekgebeden, van Hamza Thoemalie, het volgende gezegd: Als U mij in de hel zal gooien, dan zal ik aan degenen die in de hel zijn zeggen hoe barmhartig en hoe genadevol u bent. Dat is onvoorwaardelijke liefde.

 

Slot

De zoektocht naar de ware liefde begint dus pas nadat je Allah een belofte hebt gedaan. De ware liefde voor je partner is op hetzelfde principe gebaseerd. De mens is in wezen een combinatie van drie structuren; de bewuste geest, de onbewuste geest en de fysiologische structuur van het lichaam. De aanraking van een vingertop is dus ook een aspect van liefde, want liefde vormt een onderdeel van elk van deze drie structuren. De ethiek van de islam besteedt daarom niet alleen aandacht over hoe men zou moeten trouwen en met wie men zou moeten trouwen, maar besteedt ook aandacht over de seksuele moraliteit van het menselijke bestaan.

 

Men zal de ware liefde met zijn geliefde pas ervaren als men de belofte aan elkaar heeft gedaan. Dit neemt niet weg dat men dus zonder van elkaar te houden moet gaan trouwen. Zoals namelijk ook naar voren is gekomen zijn het vooral de ogen van de ware liefde die de mens zouden moeten leiden om de juiste beslissing te nemen en niet de vlinders in de buik. De ware liefde duurt namelijk langer dan wellust. Ondanks alles blijft het een fascinerende opgave, die laat zien hoe geraffineerd het onbewuste mechanisme is waarmee je een keuze maakt.

 

In dit artikel is ook ingegaan op het feit dat de ware liefde onvoorwaardelijk is. Zowel in goede als in slechte tijden, zowel in zonneschijn als in de regen, zowel in makkelijke als in moeilijke tijden moet die liefde een overheersende rol spelen.

 

 

Geschreven door: Mudi ( Actieflid Mediacomité)

 

© Copyright Ahlalbait Jongeren

 

 

Bronnen:

[1] tafseer Al Mizan, van sayyid al-Tabatabaie.

 

[2] Our Philosophy, van sayyid Baqir-As-Sadr[3] Marriage and morals in islam, van sayyid Muhammad Rizvi

 

[3] Hoe lijm ik mijn gebroken hart, van Paul McKenna & Hugh Willbourn

 

[4] Mieftah El Jienan

Afdrukken

Je moet je registeren om een opmerking te komen plaatsen. Dit kan simpel via de login knop rechtsboven in het menu.