Imam Hussein Al-Shahid (a)

Biografie

Naam: Hussein (a.s)

Titel: Sayyid ash-Shuhada (de Heer der Martelaren)

Bijnaam (Kunyah): Abu Abdillah

Geboortedag en -plaats: 3 Sha’ban, 4de jaar na de Hijrah2,626 na Chr.; Medina

Vader:Imam Ali (a.s), zoon van Abu Talib (a.s)

Moeder:Fatima (a.s), dochter van Mohammed (v.z.m.h), de Profeet van de Islam

Overlijdensdag en -plaats:10 Muharram (Ashura), 61ste jaar na de Hijrah,circa 681 na Chr.; Karbala

Begraafplaats: Karbala, Irak
Wie is Imam Hussein (a.s)?

Hussein (a.s) is de derde Imam (leider) van de moslims en tevens de kleinzoon van de Profeet Mohammed (v.z.m.h). Zijn vader is Imam Ali (a.s) en zijn moeder Fatima al-Zahra (a.s), de dochter van de Profeet (v.z.m.h). Met zijn vader, moeder en zijn broer Imam Hassan (a.s) behoort hij tot de Ahl al-Bait (huisgenoten) van de Profeet (v.z.m.h), waarover Allah in de Koran zegt:

“O Ahl al-Bait, Allah wenst slechts onreinheid van u te verwijderen, en u schoon en zuiver te maken”(al-Ahzab, 33)

Tevens heeft de Profeet (v.z.m.h) over zijn Ahl al-Bait en Imam Hussein (a) gezegd:

“Voorwaar, Ik laat onder jullie ‘twee waardevolle dingen’ (saqalayn) achter: het Boek van Allah en mijn nageslacht, mijn Ahl al-Bait. Wanneer jullie vasthouden aan deze twee, zullen jullie na mij nooit afdwalen. Voorwaar, deze twee zullen nooit van elkaar scheiden tot ze bij mij terugkomen naast de Vijver.”

“Hussein behoort tot mij en ik behoor tot Hussein. Allah heeft degene lief die Hussein lief heeft.”

“Hassan en Hussein zijn de twee heren van de jongeren van het paradijs”

 
Van Medina naar Mekka

Yazid, zoon van Mu’awiyah, kwam in het zestigste jaar na de Hijrah, onterecht aan het hoofd van de Islamitische gemeenschap. Hij was iemand die zich niets aantrok van de wetten van Allah en verrichtte zijn slechte en duivelse daden in het openbaar.8 Het voortbestaan van de Islam kwam met zo een leider in gevaar. Imam Hussein (a.s) zei daarom ook:“Er moet afscheid genomen worden van de Islam, wanneer de ‘Ummah’ (Islamitische Gemeenschap) in handen komt van een heerser zoals Yazid.”Yazid wilde nadat hij zijn vader als staatshoofd opvolgde, dat Hussein (a) hem als de leider van de moslims erkende. Zo niet, dan zou Yazid hem laten vermoorden. Imam Hussein (a.s), die in Medina was, zei hierop tegen Yazid’s vertegenwoordiger:“Iemand als ik erkent het leiderschap niet van iemand als hem (Yazid)…”Omdat er in Medina een gevaarlijke en onzekere toestand heerste, besloot de Imam (a.s) om met zijn familie en metgezellen de stad van zijn grootvader te verlaten en naar de heilige stad Mekka te gaan, en daar de Hajj te verrichten (de rituele bedevaart).
Verzet en Opstand

Uiteindelijk  begon op de tiende dag van de maand Muharram, de dag genaamd “Ashura”, de aanval door Omar ibn Sa’d en zijn leger van 30.000 man. Imam Hussein (a) en zijn trouwe metgezellen, bestaande uit een groep van minder dan 100 man, streden als dappere strijders tegen het leger van het kwaad. De plaatsen van zijn strijders bleven leeg nadat ze martelaar werden, maar de vijand wist steeds de eigen lege plekken op te vullen.

Nadat Hussein’s metgezellen allemaal als martelaar gestorven waren, kwam zijn familie aan de beurt om te sterven op de weg van Allah. De eerste van hen was zijn eigen zoon, Ali al-Akbar. Ook de kinderen van Imam Ali (a.s), Imam Hassan (a.s) en andere verwanten van de Profeet (v.z.m.h) werden martelaar. Zelfs de jongsten van Hussein’s familie werden vermoord, onder wie zijn zuigeling van zes maanden oud. Als laatst werd zijn trouwe broer en vlaggendrager Abbas om het leven gebracht, toen hij water wilde halen voor het kamp van Hussein (a.s).Uiteindelijk bleef Imam Hussein (a.s) zonder enige hulp over. Hij was gewond, had dorst en had voor zijn eigen ogen zijn dierbaren zien sterven; Ook wist hij dat zijn familie na hem gevangen genomen zou worden. Zonder enige angst bleef hij strijden totdat hij uiteindelijk door een overmacht van soldaten werd vermoord. Vrede zij met hem…
Kufa en Damascus

Nadat Imam Hussein (a.s) was ‘onthoofd’, werden de tenten van zijn kamp in brand gestoken. Zijn familieleden (grotendeels bestaand uit vrouwen en kinderen) werden als krijgsgevangenen meegenomen en op een onmenselijke wijze mishandeld. Hussein’s zoon en plaatsvervanger, Imam Sajjad (a), die zich ook onder hen bevond, leed die dagen aan een ernstige ziekte en was niet in staat om zich te verdedigen.Yazid en zijn handlangers dachten dat zij de overwinnaars van Karbala waren. Maar nadat de krijgsgevangenen naar Kufa en vervolgens naar Damascus werden gebracht (waar Yazid zich bevond), bleek Imam Hussein (a) de ware overwinnaar te zijn.De ‘preken’ van onder andere Hussein’s zuster Zainab (a) en Imam Sajjad (a) in Kufa en Damascus, leidden ertoe dat de moslims doorkregen wat voor misdaad Yazid had begaan: hij had de kleinzoon van de Profeet van de Islam (s) vermoord! Dit nieuws verspreidde zich in de Islamitische gemeenschap en zorgde voor haat jegens Yazid en zijn familie (Bani Umayyah), die de macht in handen hadden. Hun regime werd door de opstand van het volk zwakker en ging uiteindelijk ten onder.
Herdenken

De moslims van wiens harten zijn gevuld met de liefde voor de Profeet (s) en zijn Ahl al-Bait, herdenken nog altijd op een bewuste en emotionele manier het martelaarschap van Imam Hussein (a), die 1370 jaar geleden in Karbala om het leven werd gebracht. De traditionele rouwbijeenkomsten worden in de maand Muharram gehouden. Het hoogtepunt van deze bijeenkomsten vindt plaats op de tiende van deze maand, de dag Ashura.Deze rouwprocessen gaan na Muharram door tijdens de opvolgende maand Safar. Op de twintigste dag van die maand, wordt het bezoek aan het graf van Imam Hussein (a) herdacht;  Zainab (a), Imam Sajjad (a) en hun andere verwanten die naar Kufa en Damascus waren gebracht, bezochten op deze dag het graf van hun geliefde Imam, die 40 dagen daarvoor op de weg van Allah martelaar was geworden. Deze dag die bekend staat als “Arba’in”, is ook een belangrijke mijlpaal in de herdenking van Imam Hussein (a).Naast deze twee rouwmaanden, wordt de herdenking van de tragedie van Karbala het hele jaar door op verscheidene manieren in leven gehouden. Wat opvalt is het feit dat deze herdenkingen ieder jaar aan kracht winnen.

Al deze rouwceremonies en herdenkingen roepen bij veel mensen de volgende vragen op: “Waarom wordt Imam Hussein (a) en zijn martelaarschap, elk jaar zo groots herdacht? En waarom rouwen mensen nog op een bewuste, emotionele en levendige wijze over  een tragedie die zich bijna 14 eeuw terug heeft voorgedaan?” Het antwoord op deze vragen is simpel.

In alle samenlevingen is het gebruikelijk om historische personen die belangrijke diensten hebben bewezen aan de maatschappij, te eren en te herdenken. Naast het feit dat dit een soort dankbetuiging is aan hen, heeft het ook een boodschap voor de mensen nu.

Belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis waar deze personages een grote rol in hadden, kunnen namelijk van groot invloed zijn voor en zelfs de vormgeving van de toekomst. Des te meer als het om een uiterst belangrijke en leerzame gebeurtenis gaat, die positieve invloeden heeft gehad in de geschiedenis.

Het in ere houden van deze herinneringen kan ertoe leiden dat ook vandaag de dag van de invloeden ervan geprofiteerd kan worden. Sterker nog, het zorgt ervoor dat deze gunstige invloeden blijven voortbestaan. Van belang hierbij is wel dat voor ogen wordt gehouden dat het niet bij herdenken blijft. De persoon die herdacht wordt had een ideologie en handelde volgens deze. Zo zullen dus ook de herdenkers deze persoon in hun leven als voorbeeld moeten nemen.
Waarom Hussein (a)?

“Wat maakt Imam Hussein (a) zo bijzonder, dat hij zoveel aandacht verdient van de moslims?”Allereerst is Imam Hussein (a) één van de rechtgeleide Imams, die de moslims leiden op het pad van Allah en de Profeet Mohammed (s). Zijn leven is een voorbeeld voor iedereen, want de weg van de Ahl al-Bait, is de weg van de heilige Koran.Met het herdenken van Hussein, willen zijn volgelingen dus als het ware de weg van de Islam voortzetten.Ten tweede is het liefhebben van de Ahl al-Bait, een plicht van elke moslim. Door het in ere houden van Hussein (a), uiten moslims hun liefde voor hem en vervullen hiermee de plicht die van hen wordt geëist:“Zeg: ‘Ik vraag u geen loon voor (mijn prediking), behalve liefde voor verwanten.’” - (al-Shura, 23)“Hassan en Hussein zijn mijn kinderen; wie hen lief heeft, heeft mij lief; En Allah heeft degene lief, die mij lief heeft. En Allah brengt degene die Hij lief heeft, het paradijs binnen. En wie een afkeer heeft van hen, heeft een afkeer van mij; En Allah heeft een afkeer van degene, die een afkeer heeft van mij. En Allah brengt degene van wie Hij een afkeer heeft, het vuur binnen. (De Profeet Mohammed -s-)14Ten derde heeft Imam Hussein (a.s) met zijn opstand, de Islam en zo de moslims van de ondergang gered. Met een leider als Yazid zou de Islam niet lang voortbestaan. De Imam (a) offerde zijn leven op, zodat het geloof van zijn grootvader in leven bleef. Door het in ere houden van Hussein (a), proberen moslims dus hun religie in stand te houden en te voorkomen dat zij afwijken van het rechte pad.Ten vierde is de tragedie van Karbala, een gebeurtenis waar men veel van kan leren. Het in leven houden van de herdenking van de tragedie draagt bij aan het verrijken van de kennis van de moslims over de Islam en het overbrengen van de Islamitische waarden aan de volgende generaties. Een andere reden waarom Imam Hussein (a) nog steeds met zoveel emotie en in volle bewustheid wordt herdacht, is de inspiratie die geput wordt uit de manier waarop hij in opstand kwam en zich verzette. Imam Hussein (a) weigerde een tiran als Yazid te erkennen als de leider van de moslims. Met een klein groepje van rond de 100 man, kwam hij in verzet tegen een groot dictatoriaal regime. Het gehoorzamen van een onderdrukker was in zijn ogen niet acceptabel. Daarom zei hij ook dat eervol sterven, beter is dan het leven in vernedering.

Deze opstand bracht hem en zijn volgelingen, tegenover een groot leger van 30.000 soldaten. Dit was voor deze kleine groep geen reden om zich over te geven aan het onrecht. Zelfs toen ze in de hitte van Karbala van water werden onthouden, gaven ze het niet op en bleven ze vastberaden. Toen de strijd begon, vochten ze dapper en zonder enige angst tegen de vijand. Ze  hadden besloten om alles wat ze voor lief hadden op te offeren op de weg van Allah, zelfs hun eigen leven. Ze stonden oog in oog met de dood; de dood die hen naar een nieuw en beter leven zou brengen. Uiteindelijk leidde deze opstand ertoe dat Hussein en zijn trouwe metgezellen naast de Eufraat dorstig om het leven werden gebracht. De moslims leren van Imam Hussein (a) om zich nooit aan tirannen als Yazid over te geven en om te strijden tegen elk soort van onrecht, tot op de dag dat de wereld met rechtvaardigheid zal worden geregeerd. Met slogans zoals “elke dag is Ashura, en overal is Karbala”, maken zij duidelijk dat het verzet van Imam Hussein (a) altijd en overal ter wereld voort zal duren. Met het herdenken van “de Heer der Martelaren”, houden ze dit verzet in leven. “En zegt niet van degenen, die voor Allah's zaak zijn gedood, dat zij dood zijn - neen, zij leven, maar gij beseft het niet.” (al-Baqara, 154)
Eindnoten en bronnen

1 “(a)” is de afkorting van “alayhissalam of alayhassalam”, wat staat voor “vrede zij met hem/haar”.

2 Hijrah: Begin van de Islamitische jaartelling (622 na Chr.).

3 “(s)” is de afkorting van “sallallahu alayhi wa âlih”, wat staat voor “moge Allah hem en zijn familie (Ahl al-Bait) zegenen”.

4 Hussein (a) is de derde van de “Twaalf Imams” die de plaatsvervangers van de Profeet Mohammed (s) zijn in het leiden van de moslims.

5 Sunan al-Tirmizi, vol. 5, pag. 329

6 Mustadrak ‘ala al-Sahihain, vol. 3, pag. 166

7 Sunan al-Tirmizi, vol. 2, pag. 306-307

8 Yazid stond bekend om onder andere het drinken van alcohol en het vermoorden van onschuldige mensen en het naar eigen zin gebruiken van de schatkist van de staat.

9 De Sunnah van de Profeet (s): Alle gezegden, handelingen en stilzwijgende goedkeuringen van de Profeet (s).

10 Met “hervorming” wordt hier bedoeld: verandering aanbrengen in de verdorven en slechte toestand waarin de Islamitische gemeenschap was beland na de Profeet (s).

11 Hurr kreeg later spijt van zijn daden en sloot zich aan bij Hussein (a), evenals een ander groepje van de vijand.

12 Muharram: Eerste maand van de Islamitische kalender.

13 Zie: “Wie is Imam Hussein (a)?” (“Voorwaar, ik laat onder jullie ‘twee waardevolle dingen achter’…”).

14 Sunan al-Tirmizi, vol. 2, pag. 240 en 307

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen