Het herdenken van de Heer der Martelaren

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle

De profeet Mohammed(s) zei: ''Hussein is de Lamp der Leiding en het Schip der Redding''




In de geschiedenis hebben veel autoriteiten hun naam bekend weten te maken onder de mensen. Sommigen van hen zijn de hoofdrolspelers op de zwarte pagina’s van de geschiedenisboeken en anderen hebben hun naam met gouden en zilveren letters in deze boeken geschreven. Deze personen worden op verschillende wijzen tot op de dag van vandaag herdacht. Er is echter een persoon die zijn eigen bloed als inkt heeft moeten gebruiken om zijn naam in de geschiedenisboeken te schrijven. Deze persoon wordt anders dan anders herdacht. Deze persoon is Hussein (vrede zij met hem).

 

Al bijna 14 eeuwen lang wordt Hussein (a) door voornamelijk de sjiieten met veel belang herdacht. Sommigen denken dat deze herdenking alleen 10 dagen per jaar duurt. Die mensen hebben het mis. Hussein (a) wordt elke dag herdacht. Hussein (a) wordt overal herdacht. Hussein (a) herdenken… Wat houdt dat in? Hoe is Hussein (a) herdacht tot vandaag de dag (in het bijzonder door de sjiieten)? Wat is het belang van de herdenking van Hussein (a)? 

 

Ziyarat van Hussein

De ziyarat (bezoek – soms ook bedevaart genoemd -) van de tombes en graven van de profeten, imam’s, martelaren en grote geleerden hebben een belangrijke plaats in de Islam. Het is geen aanbidding, zoals soms wordt beweerd. Aanbidding behoort alleen tot Allah (swt). Met het bezoeken van het graf van een heilige toont men respect voor diegene en verzoekt om bemiddeling (shafa’at) bij Allah.



In de overleveringen van de Profeet en de 12 Imams zien we dat het bezoeken van de tombes van de heiligen (in het bijzonder de 14 onfeilbaren zelf) sterk benadrukt wordt. Er is een grote beloning voor degenen die de graven van deze heiligen bezoeken. Maar wat opvallend is in de overleveringen van de Profeet en Ahlalbait, is de ziyarat van Hussein (a). Het bezoeken van de tombe van Imam Hussein (a) in Karbala heeft een andere plaats onder alle andere bezoeken.



In Mafatih al-Jinan, het bekende dua (smeekbede) boek van de sjiieten, zien we de ziyarat van Imam Hussein (a) vaak terugkomen. Het tweede deel van dit boek is gewijd aan de gebeden van elke maand. Laten we een kijkje nemen op welke dagen en nachten het bezoeken van Imam Hussein (a) wordt aangeraden door de Imams. (Hieronder een lijstje):



- Rajab: 1ste nacht, 1ste dag, 15de nacht, 15de dag.

- Sha’ban: 3e dag (geboortedag van Imam Hussein), 15de nacht (geboortenacht van Imam Mahdi).

- Ramadan: 1ste nacht, 15de nacht, de nachten van Laylat al-Qadr, 23ste nacht, laatste nacht.

- Shawwal: 1ste nacht, 1ste dag (nacht en dag van Ramadan feest – ‘Ied al-Fitr -).

- Zil-Hijjah: 9de nacht (nacht van ‘Arafah), 9de dag (dag van ‘Arafah), 10de nacht (nacht van het offerfeest).

- Muharram: 10de nacht, 10de dag (nacht en dag van Ashura)

- Safar: 20ste dag (40ste dag na het martelaarschap van Husayn -Arba'ien-)



Hiernaast is het bezoeken van Imam Hussein (a) elke vrijdagnacht (de nacht van donderdag op vrijdag) en dag aangeraden door de Imams. De beloningen die de Imams hebben toegezegd voor het bezoeken van Imam Hussein (a) op deze dagen in deze wereld en het hiernamaals zijn veel en verschillend. Dit geldt ook voor de manier waarop de tombe op sommige dagen bezocht moet worden. Bij sommige nachten staat vermeld dat het groeten van de Imam (a) van veraf ook genoeg is (voor degenen die hem niet kunnen bezoeken in Karbala).



Het 3e deel van Mafatih al-Jinan gaat over de Ziyarat van de heiligen. Het langste hoofdstuk van dit deel is hoofdstuk 7 dat gaat over de ziyarat van Hussein (a). Het begint met de deugden (fadhilah) van de ziyarat van Hussein (a). Deze zijn te veel om hier op te noemen. Het volgende onderwerp in dit hoofdstuk gaat uitgebreid over belangrijke aspecten waar de bezoeker op moet letten voor en tijdens de ziyarat. Het derde en laatste hoofdstuk vertelt uitgebreid over hoe men Imam Hussein (a) moet bezoeken. Degenen die meer kennis willen opdoen over de deugd van de ziyarat van Hussein (a) kunnen Mafatih al-Jinan raadplegen. Wat ik hier heb willen benadrukken is hoe belangrijk de ziyarat van Imam Hussein (a) is, voornamelijk voor de Sjiieten.



Turbah van Imam Hussein (a)

Turbah (Turbat) is aarde; in dit geval een stuk aarde van het graf van Hussein (a). Het is het stuk aarde dat de engel Gabriël (Jabrail) naar de Profeet Mohammed (s) bracht, toen Hussein (a) pas werd geboren. Gabriël kwam de Profeet (s) vertellen dat dit de aarde van Karbala is, waar zijn zoon zal worden vermoord. (De Profeet noemde Hassan en Hussein zijn zonen). De Profeet (s) huilde hierop om zijn kleinzoon.



Geen één andere turbah heeft zoveel waarde gekregen als die van Hussein (a). In het hoofdstuk van Mafatih al-Jinan dat ik op het einde van de vorige alinea heb genoemd, wordt als laatst de deugd van de turbah van Imam Hussein (a) besproken. De schrijver schrijft dat de turbah van Hussein (a) op de dood na, een geneesmiddel is voor alle ellende en ziektes. Het wordt zelfs aangeraden soms een heel klein beetje te eten voor genezing. In de overleveringen van Imam Sadiq (a) en Imam Reza (a), zien we dat ook de Imams de aarde van Karbala met respect en als iets heiligs behandelden. De Imams maakten van dat stuk aarde een kleine steen, om tijdens de sajdah (prosternatie) in plaats van op normaal aarde, op de turbah van hun grootvader Hussein (a) hun hoofd te plaatsen. De eerste die dit deed was Imam Ali ibn Hussein (a). Vandaag de dag behandelen de sjiieten nog steeds deze aarde op de manier waarop de Ahl al-Bayt Imams (a) dat deden. De deugd en het belang van de aarde van Karbala is te uitgebreid om in dit stuk te bespreken; geïnteresseerden kunnen zeer gemakkelijk informatie hierover verkrijgen.



Huilen om Imam Hussein (a)

Om Imam Hussein (a) huilen heeft veel waarde binnen de Islam. Hierbij hebben we het met name over de herdenking van Hussein (a) met betrekking tot Ashoera en Karbala. Zowel in de bronnen van de Shia en Ahl as-Sunnah vinden we dit terug. In de Sjiietische bronnen zien we zelfs dat Allah de tragedie van Karbala aan zijn profeten heeft laten weten, die hierop hebben gehuild om Hussein (a). De Profeet Mohammed (s) heeft meerdere keren gehuild om zijn kleinzoon. De mensen die zich afvroegen waarom de Profeet (s) dit deed, kregen van hem te horen wat er met hem zou gebeuren in de toekomst. Hierop gingen ook de metgezellen huilen om Hussein (a).



Net zoals de Profeet (s), hebben ook Imam Ali (a) en Fatima (a) om hun zoon gehuild. Imam Hassan (a) zei, op zijn laatste momenten voor hij martelaar werd, tegen zijn broertje Hussein, die aan het huilen was,: “Er is geen dag zoals jouw dag, oh Aba ‘Abdillah!”, waarbij hij verwees naar de dag van Ashoera.



Hiernaast hebben ook de Imams na Imam Hussein (a) om hem gehuild. Bij verschillende gelegenheden hebben ze dit gedaan en hebben ze de dag van Ashoera en Imam Hussein (a) ter sprake gebracht. Ze lieten rouwzangers en dichters rouwzangen en gedichten lezen over Hussein (a), Ashoera en Karbala. Hiernaast is Imam Hussein en zijn Ashoera door de Imams op verschillende wijzen herdacht. De Imam’s hebben bijvoorbeeld ook gezegd om na het drinken van water de begroeting “Salaam” aan Imam Hussein te geven (a).



De Islamitische maandtelling begint met Muharram, de maand waarin Hussein (a) is gemarteld. Met het begin van een nieuw jaar begint een rouwperiode voor de moslims. De herdenkingsbijeenkomsten voor Imam Hussein tijdens Muharram (zoals ik hiervoor al heb toegelicht) waren ten tijde van de Imams al op gang gekomen. Tot de dag van vandaag gaan deze bijeenkomsten door en elk jaar wordt het nog uitgebreider herdacht. Deze herdenkingen om het martelaarschap van Imam Hussein gaan door tot rond de 20ste dag van de maand Safar (totaal bijna 2 maanden dus).



De Profeet (s) en de Imams hebben veel beloningen toegezegd van Allah (in deze wereld en in het hiernamaals) voor het herdenken, rouwen en verdrietig zijn om het martelaarschap van Imam Hussein (a). De deugd om het herdenken van en rouwen om Imam Hussein (a) is tevens te veel om te bespreken in dit artikel. Net zoals de vorige alinea’s over de ziyarat en turbah van Hussein (a), verwijs ik geïnteresseerden naar de overleveringen over dit onderwerp.



Andere herdenkingen van Imam Hussein (a)

Boeken, artikelen, lezingen, preken, onderzoeken, rouwzangen, lofzangen, gedichten, kunstwerken, schilderijen, kalligrafieën, toneelstukken, films, tekenfilms en andere vormen van media zijn een middel geweest (en zijn het nog steeds) om Imam Hussein (a) en zijn Ashoera te herdenken. Niet alleen tijdens Muharram, maar ook bijvoorbeeld tijdens het martelaarschap en overlijdenschap van anderen (wel of geen heiligen), komt de Heer der Martelaren Imam Hussein (a) bijna altijd aan de orde. Altijd wanneer de onderwerpen martelaarschap en verzet aan de orde zijn, komt bijna ook altijd Imam Hussein (a) aan de orde.



Al het voorgaande in deze alinea en het vorige ging voornamelijk over het herdenken van Hussein met betrekking tot Ashoera en Karbala. Is dit ook het geval bij zijn geboorte? Ja, ook bij de geboorte van Imam Hussein (a) wordt Ashoera en Karbala herdacht. De Profeet (s) huilde voor Hussein zoals ik hiervoor geschreven had, al bij de geboorte van Imam Hussein (a). Tevens is er een opvallend “toeval” dat Imam Hussein (a) op 3 Rajab, zijn broertje en tevens zijn vlaggendrager in Karbala Abulfazl op 4 Rajab, en zijn zoon, de 4e Imam en boodschapper van Karbala Imam Sajjad op 5 Rajab zijn geboren. Deze drie achtereenvolgende geboortedagen van drie hoofdrolspelers in Karbala zorgen meestal bij de vieringen dat ook Ashoera en Karbala aan de orde komen.



We moeten hierbij natuurlijk niet vergeten dat de ziyarat ook tot het herinneren van Imam Hussein (a) behoort, zo ook het gebruik van de turbah en nog belangrijker dan deze het huilen om Hussein (a). Er zijn nog veel andere wijzen waarop Imam Hussein (a) is herdacht en nog steeds wordt herdacht. Ik geloof echter dat het voorgaande voldoende is om de boodschap van dit artikel over te brengen.



Vijanden van Imam Hussein (a)

Naast het feit dat Hussein (a) wordt herdacht als leider, symbool en voorbeeld zoals reeds is beschreven, wordt hij ook door sommigen als een vijand en gevaar gezien. Imam Hussein (a) en de boodschap die hij met zich draagt, is een gevaar voor sommigen om hun plannen voort te zetten. In het begin waren het degenen die het bloed van de Imam (a) in hun handen hadden, namelijk Bani Umayyah (Omajjaden). De plannen van Yazied en zijn familie om het martelaarschap van Imam Hussein (a) te laten vergeten hadden geen kans door het optreden van voornamelijk Zaynab (a) en Imam Zayn al-‘Abidin (a).



Ook Abbasi regeerders hebben het gevaar van het herdenken van Imam Hussein (a) begrepen en hebben deze herdenkingen proberen tegen te gaan. Een voorbeeld van een dergelijke actie is het verbieden van de ziyarat van Hussein. Er zijn zelfs pogingen gedaan om het graf van de Imam te verwoesten.



Door de geschiedenis heen hebben verschillende autoriteiten geprobeerd om het herdenken van Imam Hussein (a) tegen te werken. Maar dit bleek niet te werken. De grootste hedendaagse vijanden van de leer van Hussein (a) zijn daarom overgestapt naar andere opties. De Amerikaanse CIA en Israëlische Zionisten begrepen dat Imam Hussein (a) niet zomaar verwijderd kan worden uit de harten van de moslims. Daarom hebben ze zich ingezet om de boodschappen die Imam Hussein met zijn Ashoera geeft te vervalsen; die boodschappen die de werkelijke geest van Ashoera vormen en een bedreiging zijn voor de vijanden. Ook vandaag worden dergelijke handelingen tegen het herdenken van Hussein (a) uitgevoerd door de vijanden van Imam Hussein (a).



Vrede zij met Imam Hussein (a)

Wat kunnen we na al het voorgaande gezegd te hebben, anders zeggen dan “Vrede zei met Hussein”? De ziyarat van Imam Hussein die een belangrijke rol heeft op belangrijke dagen van het jaar, de turbah van Karbala die boven alle andere gronden uitsteekt, de herdenking van Ashoera door te huilen, wat door de geschiedenis heen is gedaan, alle andere manieren van herdenkingen en de vijanden die dit allemaal willen stoppen…



Husayn wordt niet elke Muharram herdacht. Zelfs niet elke vrijdagnacht. Husayn wordt elke dag 5 keer herdacht tijdens het gebed van de sjiieten, die op zijn turbah de sajdah doen. De eerste levensbehoefte van een mens… Water! Na het drinken van water wordt Hussein (a) herdacht, die dorstig in Karbala is vermoord. Ik kan me nog herinneren dat mijn moeder mij, nadat ik na een hele dorstige bui water had gedronken, had gezegd om te zeggen “Vrede zei met Husayn en vervloeking zei met Yazied”. De harten die branden om het graf van hun Imam in Karbala te bezoeken is weer een verhaal apart. Hussein, Hussein, Hussein... Vrede zij met Hussein!



De vraag “Hoe is Hussein (a) herdacht tot vandaag de dag (in het bijzonder door de sjiieten)?” die we in het begin hebben gesteld, is in het voorgaande kort beantwoord. Dan komt de vraag “Wat is het belang van de herdenking van Hussein (a)?”. Op het moment dat ik aan dit deel van het artikel wilde beginnen, wist ik niet waarmee ik moest komen. Om het belang te vertellen van Hussein, het belang van de herdenking van Hussein en van zijn Ashoera en Karbala, zou mijn leven te kort schieten. Tevens schiet mijn kennis te kort op dit gebied. Daarom zal ik een klein beetje over Imam Hussein (a) en het belang van zijn herdenking proberen te vertellen.

De Profeet Mohammed (s) heeft gezegd over Imam Hussein (a): Hussein is de Lamp der Leiding en het Schip der Redding”

 

Hussein is de lamp in de duisternis. In een duisternis waar de mens zijn pad niet kan vinden, is Hussein (a) een lamp die hem het juiste pad laat zien. Om uit de duisternis te ontsnappen, moeten we het licht vinden die ons naar Allah zal leiden. In een wereld die donker wordt gemaakt door het kwaad, moet men het licht vinden van de waarheid. Hussein (a) is deze lamp die licht geeft aan de mens in het duister… Dat is het belang van het herdenken van Hussein!



Hussein is het schip der redding. In een storm waar men niet gered kan worden, is Hussein (a) het schip die hem uit deze storm redt. Om gered te worden van het verdrinken in de storm, moeten we aan boord van het schip die ons zal redden en die ons naar Allah zal brengen. In een wereld waar men aan het verdrinken is in het kwaad, moet men aan boord van het schip van de waarheid. Hussein is het schip dat de mens redt van het verdrinken… Dat is het belang van het herdenken van Hussein!



Wat leert Imam Hussein (a) ons dan zowel, dat hij door de Boodschapper van Allah “de lamp der leiding en het schip der redding” wordt genoemd? Hussein leert ons de geest van “La ilaha illallah”. Hussein leert ons de geest van “Muhammadun Rasulullah”. Hussein leert ons de geest van de Islam. Hussein leert ons alle afgoden in onze harten breken en leert ons deze harten vullen met liefde voor Allah. Hussein leert ons kwade onderdrukkers van hun troon af te halen. Hussein leert ons dat de aarde door rechtvaardige Imam’s geleid moet worden.



Imam Hussein (a) zag dat de ware geest van de Islam vergeten zou worden door de mensen. Imam Hussein (a) zag dat het licht van de Islam gedoofd zou worden door de tiran Yazied en zijn regime en ideologie. De Islam zou sterven als een persoon “als” Yazied aan het hoofd ervan zou komen. Het bloed dat door de aderen van de Islam stroomde, dreigde vergoten te worden; door de verwondingen die Yazied dreigde aan te richten aan de Islam, zou de Islam sterven door bloedverlies. Imam Hussein (a) zag dit allemaal. De Imam (a) zag dat de Islam bloed nodig had; bloed dat voor eeuwig de Islam in leven zou houden.



Om de Islam van zijn ondergang te redden, moest Imam Hussein (a) een taak uitvoeren die de ware Islam voor eeuwig staande zou houden. Door de uitvoering van deze heilige taak, zou de naam “Hussein” voor eeuwig herdacht worden. De herdenking van deze naam zou namelijk de herdenking van de ware Islam inhouden. En dit is allemaal ook gebeurd. Imam Hussein (a) voerde deze Goddelijke taak uit, dat de Islam van zijn ondergang redde. “Hussein” wórdt herdacht en zal herdacht worden tot de nachten en dagen doorgaan, want “Hussein” herdenken houdt de ware Islam in leven.



“Zij wensen het licht van Allah door hun mond te doven, maar Allah belet dit. Hij zal Zijn licht vervolmaken, zelfs al mogen de ongelovigen er een afkeer van hebben.” [Koran: Tawbah, 32]



Vrede zij met jou oh Aba ‘Abdillah! En met die zielen die naar uw kamp kwamen om zichzelf aan uw beschikking te zetten. Moge Allah’s vrede van mij met jou zijn voor altijd, tot zover ik leef en tot zover de nachten en dagen doorgaan. Moge Allah dit niet mijn laatste bezoek aan jullie beslissen.Vrede zij met Hussein, En met Ali ibn Hussein, En met de kinderen van Hussein, En met de metgezellen van Hussein.

 

Geschreven door: Ebuzer



© Ahlalbait Jongeren Organisatie

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen