Mijn reis naar de Ahlalbait (a) - deel 1: “Op naar mijn grootvaders”

In de naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle

Plotseling hadden we het besloten. We gaan op reis. En niet zomaar een reis, we gaan insha’Allah naar Qom, Najaf, Karbala en Mashad. 

Het besef is er nog lang niet. Maar een ding weet ik zeker, ik moet mij mentaal voorbereiden. 

Ik ga op zoek naar allerlei informatie. De plekken waar we heen gaan, de geschiedenis van deze plekken, de Imams (a), ahadith (overleveringen) over deze reis, de metgezellen, enzovoort, enzovoort. 

En ik word alleen maar onrustiger, rusteloos. Ik besef me dat ik nooit al deze informatie in zo een korte tijd tot me kan nemen. 

Ondertussen bedenk ik me dat ik pas geleden tegen een zwangere Irakeze cliënte heb verteld hoe graag ik naar Najaf en Karbala wil gaan. En zij vertelde mij vol trots dat ze voor me zou bidden, als ze drie maanden na de geboorte van haar eerstgeboren kindje daarheen zal gaan met haar man. 

Nog geen maand geleden zei ze tijdens een controle dat ze iedere avond een dua (smeekgebed) voor mij deed en aan Imam Ali (a) vroeg om mij uit te nodigen naar Najaf. Ik had dit lichtjes genomen en was het al lang weer vergeten. 

Ik besloot haar een sms te sturen, met het nieuws dat ik mogelijk eerder dan haar naar Najaf en Karbala zal gaan insha’Allah. 

Haar antwoord op dit bericht deed mijn haren overeind staan. Ze zei ongeveer het volgende, “Imam Ali (a) heeft je snel uitgenodigd. Subhan’Allah! Ik zei toch dat ik het iedere avond voor je vroeg”. 

Het enige waar ik aan bleef denken was, heeft Imam Ali (a) MIJ uitgenodigd? Wie ben ik? Ik ben dit toch niet waard? Is er een reden en ben ik gekozen voor deze reis?

Deze vragen bleven in mijn hoofd hangen. 

Toen gingen we naar onze wekelijkse Koranles. Onze docent, die altijd net iets zegt waar ik op dat moment mee zit, was net terug uit Karbala. 

Hij vertelde over zijn reis.

En zei: ‘Als je denkt dat je met lege handen op deze reis gaat, dan is dat ook zo. Als je denkt dat je het waard bent, dan heb je het mis’. Natuurlijk zijn we het niet waardig om uitgenodigd te worden door deze onfeilbare personen. Maar zij zijn zo barmhartig dat ze zelfs mensen zoals jij en ik uitnodigen. Moet je je dan eens voorstellen hoe barmhartig Allah (swt) is. Toen besefte ik me dat ik dit los kan laten. Ik ga inderdaad met lege handen!

Terug naar de voorbereidingen. Natuurlijk blijft het altijd goed om kennis op te doen, maar dat is niet alles wat ik nodig heb.

Mijn hart en ziel moeten er klaar voor zijn. En hoe doe ik dat? 

Mijn antwoord hierop kon alleen maar zijn: door een schone intentie te hebben. Een intentie waar ik de hele reis aan kan werken.

Ik zie deze reis als het teruggaan naar het verleden, alsof we met een tijdmachine naar een plek gaan wat ik mij jarenlang heb voorgesteld. Een plek die ik in mijn gedachten tot in de details heb ingevuld. Ik kan het dan voelen, ruiken en werkelijk zien insha’Allah. Ik zal stilstaan bij de gebeurtenissen van Karbala en het feit dat men de belangrijkste persoon op aarde in die tijd in de steek heeft gelaten. Degene waarvan de Profeet (s) zei: ‘Hussain is van mij en ik ben van Hussain’.

Of al Hasan en al Hussain zijn de leiders van de jeugd van het paradijs. 

Hoe kon dit gebeuren? Wat is er misgegaan met de mensheid? 

Maar zoals mijn vader altijd zegt, wij zijn Seyyed, dit zijn niet enkel onze geliefde Imams (a) die wij willen bezoeken, maar ook onze grootvaders. We keren dus als het ware terug naar onze origine. 

Dus ik ga goed nadenken over een intentie. Een intentie los van het feit dat deze ziyarat mij dichter bij God (swt) zal brengen insha’Allah en welke aanbevolen werd door onze wijze Imams (a). Een intentie waardoor ik met lege handen op reis zal gaan, maar insha’Allah met volle handen terug zal keren. 

Ik neem jullie graag mee op deze bijzondere reis, misschien kan ik hierdoor niet alleen zelf met volle handen terugkeren, maar ook de zegeningen die ik krijg met jullie delen, opdat insha’Allah uiteindelijk al onze handen gevuld zullen zijn. 

Ya Ali,

Geschreven door Farwah binte Seyyed Hossein

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen