Mijn reis naar de Ahlalbait (a) - deel 2: Liefde voor mijn Ahlalbait (a)

In de naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle,

Zeg: "Ik vraag er geen loon voor, slechts de [normale] vriendelijkheid van verwanten." [Vers 42:23]

Het is een bijzonder mooie, zonnige dag in maart, een waarvan wij er in Nederland weinig mogen meemaken. De bloemen staan volop in bloei. Ik word opgehaald en mijn koffer wordt naar buiten gedragen, met de opmerking dat het een eer is om dit te mogen doen. Voor de laatste keer geef ik in Nederland mijn Salaam aan de Ahlalbait (a) buiten mijn deur en vraag God (swt) om een goede reis voor alle reizigers. De auto wordt gestart en de reis kan beginnen insha’Allah.

Onderweg krijg ik allerlei telefoontjes, berichtjes met een speciale wens die men graag vervuld wil hebben of een probleem die opgelost dient te worden. Er zijn personen die graag hun opleiding willen afronden, maar ook sommigen met een ziekte die om genezing vragen. Sommige familieleden en vrienden zijn zelfs naar het vliegveld gekomen, zodat wij ze niet zullen vergeten in onze gebeden.

Het is net of ik over speciale bovennatuurlijke krachten beschik. Een soort superwoman die alle problemen aanhoort en deze kan oplossen of als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. Maar niets is minder waar. Ik ben namelijk niet degene met speciale krachten. Eigenlijk gaat het helemaal niet om mij. Ik ben enkel een tussenpersoon naar een tussenpersoon. Ik moet zelfs vele kilometers afleggen om bij deze speciale mensen te komen waar het echt om draait, om ze vervolgens om gunsten te vragen. Dit zijn de mensen die het dichtst bij Allah (swt) staan en met Zijn toestemming onze wensen kunnen vervullen. Is dit shirk (het toekennen van andere creaties aan God (swt))? Zoals sommigen beweren? Beweren wij met deze daad dat God (swt) gelijken kent? Of dat sommige mensen andere krachten hebben die dicht bij de krachten van God (swt) komen? God verbidde! Absoluut niet! Waarom weten we allemaal dat Profeet Jezus (a) de dode met de toestemming van God (swt) weer tot leven kon roepen, maar als het aankomt op de Imams (a) is een mens tot niets in staat? Het zijn niet de Imams (a) zelf als persoon, net zo min Profeet Jezus (a) die als persoon tot dergelijke wonderen in staat zijn, maar om het feit dat God (swt) hen deze krachten heeft gegeven. God (swt) zegt zelf in Zijn heilige Quran dat wij een wassilah (middel) dienen te zoeken om dichter bij Hem te komen: 

Jullie die geloven! Vreest God en zoekt naar het middel om nader tot Hem te komen en zet jullie in op Zijn weg. Misschien dat het jullie welgaat. [Vers 5:35]

Dat is dus precies wat wij nu met deze ziyarat gaan doen insha’Allah. In werkelijkheid draag ik dus een grote verantwoording bij mij en ik niet alleen, maar ieder persoon die richting ziyarat gaat. Men heeft nu zijn/haar grootste wensen bij ieder van ons neergelegd in de hoop en verwachting dat deze vervuld zullen worden. Dit voelt dan ook als een missie, een opdracht die ik graag wil voldoen. Bibi Fatima (a) staat bekend om het bidden voor anderen en daarna pas voor haarzelf. Dit deed zij zo uitgebreid dat haar enkels opzwollen van het lange staan.

Ik neem een besluit. Ik maak een lijst van de mensen om mij heen en degenen met speciale wensen. Deze sla ik op als achtergrond op mijn telefoon, zodat ik continu herinnerd zal worden aan deze personen en ze niet zal vergeten in mijn gebeden. Bovendien wil ik degenen op deze lijst opnoemen wanneer ik Salaam geef bij een Imam (a). Uiteraard neem ik mijn dierbaren die niet de gelegenheid hebben gehad om contact met mij op te nemen mee in mijn gebeden.

Moge God (swt) ons allen datgene schenken wat goed voor ons is en ons in alle tijden geduld schenken.

Ya Ali,

Farwah binte Seyyed Hossein

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen