Een gevaarlijk spel, verhaal van Bint-Al-Huda

In de naam van Allah, de meest Barmhartige, de meest Genadevolle,

Asia wachtte op haar vriendin Baidah die haar vandaag zou komen bezoeken. Ze was verbaasd over het verzoek van haar vriendin voor een privé ontmoeting. Asia dacht dat Baidah een serieus probleem had, dus ze maakte zich zorgen toen Baidah een paar minuten later arriveerde. Asia wachtte op het moment dat Baidah begon te spreken. Asia wachtte op Baidah om te beginnen met praten, terwijl Baidah probeerde om kalm over te komen bij haar vriendin. 

Toen zei Baidah, “Kan ik je iets vragen?”

“Ja, met plezier!, zei Asia. 

Baidah zei, “Ik wil dat je mij eerlijk beantwoordt.” 

“Natuurlijk, je weet dat ik altijd eerlijk ben!”, verzekerde Asia haar. 

“Waarom weigerde je het huwelijksaanzoek van Foad?”, barstte Baidah uit. 

Asia was van het veld geslagen bij deze vraag. Ze werd stil voor een moment, en zei, “Kan ik jou ook een vraag stellen!”

 “Natuurlijk kun je dat”, zei Baidah. 

 “Waarom stel je mij een vraag die mij waarschijnlijk woedend kan maken? Je weet dat hij een familielid van mij is en dat ik zijn aanzoek heb geweigerd voor zekere redenen.”

Aarzelend zei Baidah, “Nou, hij heeft mij ten huwelijk gevraagd. Daarom wil ik jouw redenen weten waarom jij hem hebt geweigerd.”

 “Oh, ik begrijp het!”, zei Asia, en ze werd even stil. Toen begon Baidah haar te smeken, “Ik moet het weten. Ik ben jouw vriendin, toch?! Maak je je dan niet zorgen om mij?”

“Ja, jij bent mijn vriendin en ik geef om je, dus ik zal je de reden vertellen. Maar als aller eerst, wat weet jij over hem?” vroeg Asia aan Baidah. 

“Ik weet dat hij een knappe, fatsoenlijke man is, die is opgeleid en goede manieren heeft met een goede sociale positie.”

 

“Dat klopt”, zei Asia. “Hij is ook rijk. Maar is dat genoeg?”

Baidah; “Hij is niet een toegewijde en praktiserende moslim!”

 “Jij weet dit en nog steeds vraag je mijn reden voor het weigeren van zijn huwelijksaanzoek?”

 “Ik weet dat religie erg belangrijk is, maar hij kan veranderen”, zei Baidah. 

 “Hoe?”, vroeg Asia. 

“Heb je er nooit over nagedacht dat hij misschien geleid kan worden op het rechte pad?”, zei Baidah. 

“Is dit wat jij denkt?”, vroeg Asia.

“Ik vind”, begon Baidah, “dat het weigeren van zijn aanzoek een soort van lafheid is. Ik denk dat we Foad en types als hij terug kunnen brengen naar religie, en we zouden daar naar moeten streven.”

“Oké, maar hoe ga je dat doen?”, vroeg Asia. 

 “Ik heb manieren daarvoor”, zei Baidah. “In ieder geval, waarom zou ik hem moeten weigeren als hij al deze goede kwaliteiten heeft? Als ik hem verlaat, trouwt hij misschien met iemand die zijn verwaarlozing op het gebied van religie vergroot. Als ik hem accepteer, kan ik hem misschien terugbrengen naar geloof.”

 “Dat is jouw mening”, zei Asia. “Ik wil mijn mening niet opdringen aan jou. Echter, het is een erg gevaarlijk spel of een risicovol huwelijk.”

“Oh, alsjeblieft, overdrijf niet zo Asia. Het huwelijk is een avontuur. Ik heb het gevoel dat ik de eventuele (slechte) ervaring kan tolereren.”

“Je zit helemaal verkeerd! Ervaring maakt een dwaas niet wijzer. Er is een groot verschil tussen een huwelijk met een toegewijde gelovige die zijn religieuze verplichtingen, die hem beschermen tegen afwijking, nakomt en een huwelijk met een niet-toegewijde moslim, die zich om niets zorgen maakt dan wereldse verleidingen die de hele tijd veranderen.”

“Het is een risico”, zei Baidah. “Maar als ik slaag, dan zal het in het beste voordeel van religie zijn.”

“Je zegt: ‘Als ik slaag’, deze ‘als’ laat jouw twijfels zien. Een huwelijk moet beginnen op een stevige basis”, vertelde Asia haar. 

Baidah keek omlaag alsof ze in een innerlijk conflict zat. Toen zei ze: “Wat is jouw mening?”

“Ik weet niet wat ik moet zeggen”, zei Asia. “Ik ben bang dat je zult lijden als gevolg van zo’n ervaring. Het is een gevaarlijk spel. Een man accepteert meestal het advies van zijn vrouw niet en hij kan er zelfs voor zorgen dat ze dit moet accepteren. Dan kan de vrouw tot de ontdekking komen dat ze op een kruispunt staat die leidt tot het falen van haar huwelijk of het verlies van haar religie. Je weet dat allebei vreselijk moeilijk zijn te tolereren. 

Asia stopte voor even en wachtte op Baidah om te spreken. 

Toen ze dit deed, zei Baidah in een geschrokken stem, “Wat dan?”

“Ik denk dat je jezelf zulke problemen kunt besparen!”, zei Asia aardig.

“Stel dat ik gedwongen wordt om het te doen. Wat zou ik dan moeten doen?”

“Die keuze is aan jou Baidah. Niemand kan zijn wil aan jou opleggen, maakt niet uit wie het is!”

Baidah was stil, toen zei ze uitdagend, “Ik zal het risico nemen. Ik hoop dat ik succesvol zal zijn.”

Asia keek naar haar en zei koud, “Jij bent vrij om te doen wat je fijn vindt. Ik hoop dat je achteraf geen spijt zult krijgen.” Baidah stond op en zei, “Mijn excuses dat ik tijd van je heb genomen!”

Asia, “Niets om je voor te excuseren! Ik heb medelijden met jou!”

Ze schudden elkaar de hand en Baidah verliet het huis van haar beste vriendin. Asia voelde dat ze zojuist een vriendin had verloren. 

Een paar weken later, zat Baidah beangstigend te wachten op haar man. Het was bijna elf uur en ze was erg bezorgd. Ze keek iedere  minuut naar de klok. Om half twaalf hoorde ze de deur zachtjes opengaan en dichtgaan. Ze stond op en zag haar man binnenkomen. Haar gezicht straalde van het geluk om hem te zien. Ze zei: “Oh Foad, je bent laat! Ze werd bang toen ze zijn teleurgestelde gezicht zag. Hij zei: “Waarom ben je nog steeds niet naar bed gegaan?”

“Hoe kan ik slapen als jij er niet bent?”, vroeg Baidah.

Terwijl hij zijn overhemd uitdeed en zijn pyjama aandeed, mompelde hij, “Dat zal je erg veel zorgen opbrengen.”

“Hoe?”, vroeg Baidah. 

“Omdat ik vaak laat zal zijn. Er is geen reden om zo laat en alleen op te blijven.”

Ze stoorde zich aan zijn antwoord en kon haar oren niet geloven. Dus zei ze, “Jouw eten is klaar.” Met een glimlach zei hij, “Ik heb al gegeten. Een paar vrienden nodigden mij uit om te eten in een club. Ze hielden een feest voor mij.”

“Ik hoop dat je hebt genoten. Maar waarom heb je mij dit niet eerder verteld?”, vroeg Baidah. “Het is niet nodig om dit aan jou te vertellen, aangezien je niet met mij meekomt naar zulke plekken”, zei Foad. 

“Nou, op z’n minst hoefde ik niet zo bezorgd te zijn als je mij van tevoren had geïnformeerd.

Foad zei, “Jij zou moeten weten dat het een sociale bijeenkomst was. Ik leef tussen de studenten en geniet van de studentenwereld, en ik kan niet geïsoleerd zijn in een huis met een vrouw….” uitte hij zijn laatste woorden in een scherpe toon. Daarna zei hij, “Nou, ga maar, en eet het eten maar zelf.”

Met tranen in haar ogen, zei ze verdrietig, “Ik heb geen honger.”

Foad zei, “Laten we naar bed gaan.”

Baidah zei. “Ik verwacht dat je al het gebed hebt gedaan?” Koud zei Faoud, “Het is midden in de nacht. Gebedstijd is allang voorbij.”

“Nee”, zei Baidah, “Het is nog niet midden in de nacht. In ieder geval, het moet gedaan worden ook al is het laat.”

“Je weet niet hoe moe en slaperig ik ben!”, zei Foad. 

“Vermoeidheid stelt iemand niet vrij van zijn religieuze verplichting.”

Zeurend zei hij, “Allah zal mijn excuus accepteren.”

“Helemaal niet, als je van mij houdt dan moet je jouw gebed doen.” Foad stond op en zei: “Alsjeblieft, meng mijn liefde voor jou niet met het gebed en met het vasten. Laat mij van jou houden op mijn manier en niet op jouw manier. Trouwens, ik geef jou geen toestemming om mij iedere nacht te vertellen dat ik het gebed moet verrichten!”

Hij gooide zichzelf op bed en viel in slaap, Baidah alleen achterlatend. Baidah schrok van zijn woorden. Ze dacht terug aan de woorden van Asia die waren uitgekomen.

Ze haastte zich naar de Heilige Koran om rust en toevlucht te zoeken. Ze opende het willekeurig en las het volgende voor: 

"وَمَا ظَلَمۡنٰهُمۡ وَلٰـكِنۡ كَانُوۡۤا اَنۡفُسَهُمۡ يَظۡلِمُوۡنَ…" (een deel van [16:118])

"…En Wij deden hen geen onrecht aan doch zij handelden onrechtvaardig jegens zichzelf." 

Wordt vervolgd........

Bron: http://www.al-islam.org/short-stories-amina-bint-al-huda

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen