Deel III: een gevaarlijk spel, verhaal van Bint-Al-Huda

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

Twee jaar later zat Asia na te denken over haar vriendin Baidah. Ze hoorde veel over haar wat ze moeilijk vond om te geloven. Ze kon niet geloven dat na een bittere strijd met Baidah, Baidah nog steeds had gekozen om haar leven te delen met Faoud. Ze hoorde dat de islamitische hijaab niet meer belangrijk voor haar was en dat ze samen met haar man naar feesten en nachtclubs ging. Ze hoorde dat ze was bevallen van een jongen, Farid, en dat ze erg verdrietig was en nauwelijks kon lachen. Asia hoorde deze roddels en wenste Asia te zien om de waarheid van haar te horen.

Die ochtend ging de deurbel en Asia haastte zich om de deur te openen. Ze was verbaasd toen zij Baidah zelf voor haar zag staan. Ze was bleek en ongelukkig. Asia verwelkomde haar en leidde haar naar de woonkamer. Baidah zat stil, niet wetend wat ze moest zeggen.

Asia zei: “Oh, Baidah, ik had zo erg gehoopt om je weer te zien; ik heb zoveel over jou gehoord, maar ik was bang en wilde het van jou zelf horen.”
Baidah huilde en zei: “Ik heb geen nieuws, behalve schande en schaamte! Ik ben het slachtoffer van dwaasheid en zelfbedrog geweest. Maar goed, ik ben jouw vriendschap niet waard. Ik ben gedaald naar de diepte van de bodem en ben hopeloos, moge Allah (swt) mij vergeven!”

Asia vond het ontzettend naar voor haar vriendin en zei vriendelijk: “Je bent nog steeds mijn zus en ik moet je helpen om deze vreselijke ervaring te overwinnen. Vertel mij nu alles eerlijk, net zoals je dat in het verleden deed.”

Baidah zei: “Nou, je weet dat ik nooit naar jouw advies heb geluisterd. Ik geloofde in een droom en rende ernaar. Ik probeerde heel hard Faoud naar mijn manier van denken te brengen, maar dat lukte nooit. Hij accepteerde nooit mijn religieuze inzet en behandelde mij wreed en vernederde mij vaak. Soms was hij heel aardig en soms gedroeg hij zich angstaanjagend. Ik dacht aan scheiding, maar mijn zoon zorgde ervoor dat ik dat idee opgaf, waardoor ik opgaf en hem nederig gehoorzaamde. Hij misbruikte mijn zwakheid en verhoogde zijn dominantie over mij, waardoor hij mij steeds dieper en dieper in de schande bracht. Ik accepteerde alles net zoals een gevangene zijn straf accepteert. Nu zit ik hier!”

Asia kon haar niet beschuldigen zoals zij zichzelf beschuldigde en vroeg: “Wat is het probleem nu dan?”

“Hij heeft zich een week geleden gescheiden van mij, omdat hij mij beschuldigde voor de dood van onze zoon”, zei Baidah.

“Waarom?”, vroeg Asia ongelovig.

“Omdat ik in de maand Ramadan vastte.”

Asia vroeg: “Ging je zoontje dood van de honger?”

Baidah antwoordde:  “Nee natuurlijk niet. Ik had hem zowel borstvoeding en flesvoeding gegeven. Hij stierf na een ziekte.” Asia was sterk ontroerd en voelde veel verdriet voor de rouwende moeder die vernedering en schade had mee moeten maken. “zo zie je maar, ik heb alles verloren”, vervolgde Baidah.
Asia gaf haar een warme knuffel en zei: “Je hebt niet alles verloren. Je hebt nog steeds een religie die je terugroept naar berouw en ik ben nog steeds jouw geliefde vriendin. Je hebt nog steeds de brede weg van de toekomst voor je. Misschien zal deze ervaring jou helpen om een nieuwe en goede start te maken; een toekomst die gebouwd wordt op een sterke basis. Wanhoop niet.

“….en wanhoopt niet aan de genade van Allah, want niemand wanhoopt aan Allah's barmhartigheid dan het ongelovige volk.” (Youssef 12:87)

 وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ
Einde....

Bron: http://www.al-islam.org/short-stories-amina-bint-al-huda

© Copyright Ahlalbait Jongeren

Plaats reactie

Zie onze disclaimer voor de regels:

http://ahlalbait.nl/index.php/disclaimer


Beveiligingscode
Vernieuwen