Welkom op onze blog!

In deze sectie vind je de leukste columns, inspirerende verhalen en meer! Heb je zelf een leuk gedicht, column of een stukje ter inspiratie? Stuur het ons op: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.!

Why do we only remember Paris

In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

 

Why do we only remember Paris

Iraq, Syria, Beirut, Jemen, the West forget all their terrible bearings

 

Why do we only remember Paris

Did you forget the massacre of spyker in Iraq, why are you so selfish

 

Every life and pain, is worthy to remember

When war happens far away from Europe, the West thinks "whatever"

 

Look at the innocent victims and at the martyred bodies, isn't that worthy to remember

By ISIS we are daily martyred and only Allah is our Protector

 

The wahabists and salafists are the one to blame

"Islam is for terrorism", is a false claim

I thought the West could be a little smarter, what a big shame

 

If Paris needed one minute silence

Then the West needed at least one lesson about rightness

 

You are the one to blame

Hearing Syria asking four years for help, but no one ever came

Now it is too late, so please don't complain

Afdrukken

Het verhaal van Batol

In de naam van Allah, de meest Barmhartige de meest Genadevolle,

Zuchtend keek Batol uit het raam. De laatste tijd wist ze het allemaal niet meer. Ze was in de war over zichzelf. Ze leidde het leven dat haar ouders van haar verwachtte. Iedere ochtend stond ze op met tegenzin, alleen om te doen wat het leven van haar vroeg. Batol had een tijdje last van slaapproblemen en angst. Onwetend waar dit vandaan kwam, liep Batol met een ontevreden en leeg gevoel door het leven. 

Batol zat in haar kamer toen haar moeder op de deur klopte. 

“Lieverd Batol, zou ik even mogen binnenkomen?”

Batol keek geïrriteerd naar deur. “Ja, wat is er?”

De moeder van Batol keek met bezorgde ogen naar haar dochter die de muziek van de radio wat zachter deed. “Mijn dochter, vanavond is er een bijeenkomst in de moskee om de Imam al Hussein (vrede zij met hem) te gedenken. Het lijkt mij ontzettend leuk als je een keer mee komt met mij en jouw vader.”

Batol keek haar moeder aan alsof ze gek was geworden. “Mam, weet je dan niet dat ik nooit naar zulke plekken wil gaan? Ik leer daar toch niets. Mijn vriendin Samantha komt hier trouwens vanavond. Kunnen jullie dus alsjeblieft wat eerder vertrekken, zodat wij wat langer huiswerk kunnen maken met elkaar?”

Met een gebroken hart keek de moeder van Batol haar dochter aan die de laatste tijd niet meer zichzelf was. Ze lag het meest in haar bed met de deur dicht. Batol had het meest van de tijd oordoppen met muziek in haar oren en sprak geen woord met haar ouders. Ze sprak liever met haar vriendin Samantha, een Nederlands meisje. 

“Mijn dochter, ik begrijp jouw zorgen voor jouw carrière en studie. Maar Batol, heb jij dan geen weet van het feit dat jouw religie nooit compleet zal zijn zonder kennis? Neem ook de tijd om meer te leren over jouw godsdienst de islam.” 

Batol keek haar moeder geërgerd aan. “Stop alsjeblieft, ik doe toch wat jullie willen?! Ik bid, ik vast, ik draag de hijaab. Ik doe alles wat jullie van me vragen. Kan je nu alsjeblieft de deur dicht doen?”

De moeder van Batol voelde dat iemand haar hart bont en blauw in elkaar had geslagen. Hoe moest ze in gesprek gaan met haar dochter die geen plek kon vinden in een leven tussen twee culturen, de Nederlandse Westerse en de Iraakse Islamitische? 

“Oh dochter, Allah (swt) heeft jouw aanbidding niet nodig. Jij bent degene die het nodig heeft om Hem te aanbidden. Heb je dan niet gehoord van de vers in de Heilige Koran: 

“En ik heb de djinn en de mensen slechts geschapen om Mij te aanbidden.” (soerat Al-Dhariyaat: 56)

Lees meer

Afdrukken

Meer artikelen...